۰۵:۳۰
منبع: جام‌جم
دسته:
کد خبر: 16426623
خاموشی «شهاب»
خاموشی «شهاب»
شخصیت قلیچ در «شیلات» (همان فیلم معروف با قهرمانی به نام خوجه محمد)، چهره‌ای شبیه کاپیتان ایهب در «موبی دیک» داشت؛ حسین شهاب با آن چهره خشن و صورتی بدون سبیل و با ریشی نازک، یادآور سیمای گریگوری پک در آن فیلم مشهور بود. شهاب هم عموما در نقش‌هایی منفی و خاکستری بازی می‌کرد و شرارت کاراکترهایش دست کمی از خباثت سینمایی نداشت.
به اشتراک بگذارید:
شهاب از آن قدیمی‌های عرصه بازیگری بود و به معنای واقعی کلمه از نسلی به حساب می‌آمد که خاک سینما را خورد و برای خودش نامی دست و پا کرد. فیلمفارسی، سینمایی قصه محور داشت و کنش قهرمان‌ها و ضدقهرمان‌ها در آن محل مناسبی برای تاخت و تاز داشتند. در چنین فضایی، جسم و بدن آماده و ورزیده یکی از ملزومات اساسی بازیگری و رفتن جلوی دوربین بود، بویژه این مساله درباره نقش‌های منفی و ضدقهرمان‌ها و خلافکارها اهمیت و اولویت زیادی داشت. شهاب ورزشکار بود و به دلیل سال‌ها فعالیت در زمینه کشتی کچ، بدن ورزیده و آماده‌ای داشت و یکی از بهترین گزینه‌ها برای ایفای چنین نقش‌هایی بود. حالت صورت و نگاه‌های خاص و رعب‌آور و ژست‌های او هم به کمک این بدن ورزشکاری می‌آمد و اگر هم موسیقی مناسب و مهیجی صحنه‌های بازی‌اش را همراهی می‌کرد، دیگر همه چیز برای شکل‌گیری لحظاتی نفسگیر و پراسترس آماده بود. نکته جالب درباره شهاب این بود که او فقط توانایی بازیگری در نقش ضدقهرمان‌ها و بدمن‌ها را نداشت و گاهی در فیلم‌هایی هم از هنر و آمادگی جسمانی اش برای قهرمان‌ها و ستاره‌های فیلم‌ها بهره برده می‌شد و شهاب به‌عنوان بدلکار، صحنه‌های سخت و خطرناکی را بازی می‌کرد که بازیگران محبوب مردم قادر به انجام آن نبودند. شهاب مثل بسیاری از همنسلانش، سال‌ها در سینما فعالیت نداشت و آخرین حضور سینمایی او به فیلم «شارلاتان» در سال 83 برمی‌گشت. درست است شکل سینما و فیلم‌ها نسبت به گذشته تغییر کرده و سینمای غلط انداز موسوم به اجتماعی، حکمرانی می‌کند و ژانرها و فیلم‌های قهرمان محور را به حاشیه رانده، اما با این حال از این سینما و سازندگان آثار انتظار می‌رود، از کنار بازیگران قدیمی و باتجربه بسادگی عبور نکنند و با سپردن برخی نقش‌ها به آنها در صورت اقتضای فیلمنامه، این هنرمندان را از خانه‌نشینی و ورطه فراموشی و بی‌مهری بیرون بیاورند. با این همه، شهاب هم یکی دیگر از خیل قربانیان بی‌مهری و بی‌توجهی سینمای ایران شد و پس از مدت‌ها بیماری سرانجام در روز جمعه 28 اردیبهشت قلبش از حرکت ایستاد. صبح روز گذشته برخی همکارانش برای بدرقه و تشییع پیکرش در ساختمان شماره 2 خانه سینما حاضر شدند. شهاب که در 72 سالگی درگذشت، با بازی در فیلم «گردش روزگار» در سال 1347 فعالیت سینمایی خود را آغاز کرد و پس از آن در حدود صد فیلم و سریال به ایفای نقش پرداخت. کتک خورده سینماقاسم زارع، بازیگر تلویزیون و سینما یکی از هنرمندان حاضر در مراسم تشییع حسین شهاب بود. او درباره درگذشت این بازیگر به جام‌جم گفت: آقای شهاب مدتی در بستر بیماری بودند، با این‌که خیلی دلم می‌خواست برای عیادت او به بیمارستان بروم، اما متاسفانه فرصت نکردم و دست ایشان از دنیا کوتاه شد. این بازیگر افزود: من با آقای شهاب همکاری نکرده بودم و او و این جنس از آدم‌ها مربوط به نسل گذشته هستند و وقتی بچه بودیم، فیلم‌های آنها را می‌دیدیم. چیزی که مرا امروز برای بدرقه ایشان به اینجا کشاند، همان الفتی است که از طریق سینما و تماشای بازی آنها ایجاد شده است. این آدم‌ها کتک خورده سینما هستند. امثال این آدم‌ها ستاره‌هایی هستند که سال‌ها فعالیت می‌کنند و به‌صورت پنهان می‌درخشند تا تک ستاره‌ها بتوانند پاتک آخر را بزنند و همیشه درخشان باشند. همیشه هم به این آدم‌ها بی‌مهری شده است. این جنس از بازیگران همیشه مهجور هم هستند. چندان هم اهل حرف زدن نیستند، همین امروز و در مراسم تشییع هم خیلی از کسانی که هم‌ردیف آقای شهاب بودند، نمی‌خواستند بروند پشت تریبون حرف بزنند. زارع ادامه داد: این نسل سال‌ها در سینما کار کرده‌اند و خاطرات دست اولی دارند، اما به‌دلیل شرم و حجب و حیا اهل سخنرانی نیستند، به همین دلیل هم همیشه به آنها اجحاف می‌شود و دیده نمی‌شوند. به نظرم خیلی حیف است. با پشتکار پیشرفت کردجمشید جهانزاده از بازیگران باسابقه تئاتر، سینما و تلویزیون است که استادی خاصی در ایفای نقش‌های منفی داشت. او که در فیلم «یورش» ساخته محسن محسنی‌نسب با حسین شهاب همکاری کرد، درباره درگذشت این بازیگر به جام‌جم گفت: برخی همکاران و دوستان سینمایی ما به خاطر تلاش و پشتکار خودشان در سینما پیشرفت کردند و شناخته شدند. یکی از این بازیگران آقای حسین شهاب بود. این بازیگر ادامه داد: ما در فیلم یورش با هم همکاری داشتیم که تجربه خوبی برای من بود. سر آن فیلم روزگار خوبی با آقای شهاب داشتم. من واقعا از درگذشت ایشان متاسفم و به خانواده و همکارانشان تسلیت می‌گویم. فرصت را غنیمت شمردیم و به عنوان تکمله گزارش دیروز صفحه سینمای جام‌جم، از جهانزاده درباره نقش منفی‌ها و ضدقهرمان‌ها هم پرسیدیم. او توضیح داد: در دسته بندی دو نوع نقش منفی و ضدقهرمان وجود داشت؛ یک دسته بازیگرانی بودند که به شکل کلیشه‌ای، بدمن‌های سینما و تلویزیون بودند و به‌صورت تیپیکال بازی می‌کردند. گروه دیگری هم بودند که نقش منفی بازی می‌کردند، اما سعی داشتند وجوه دیگری از شخصیت را هم ارائه کنند و خیلی کلیشه‌ای پیش نروند. من که تقریبا به اندازه کافی نقش منفی بازی کرده‌ام، همیشه تلاش می‌کردم نقش‌هایم تک بعدی نباشد. همیشه به عنوان بازیگر از نقش‌هایم دفاع می‌کردم و نمی‌گفتم چون یک نقش منفی است، حتما باید سراسر بد و سیاه باشد و آن را تک‌بعدی و بدون وجوه دیگر بازی کنم. علی رستگار
مسئولیت صحت محتوای اخبار بر عهده خبرگزاری منبع و منتشر کننده آن است و خبروان صرفا این خبر را بازنشر داده است.
اخبار مشابه

خط های خبری

پربازدیدترین اخبار

مهمترین اخبار