۰۱:۲۴
دسته: سیاسی-استان ها
کد خبر: 17540608
سیستان، امروز مشکل دارد
سیستان، امروز مشکل دارد
به اشتراک بگذارید:
واقعیت‌های امروز جامعه سیستان فقر و بیکاری است و نمی‌توان آنها را انکار کرد. فقر در سیستان زیاد است. وقتی بنا بر آمار رسمی، حدود نیمی از جامعه سیستان، تحت پوشش کمیته امداد و بهزیستی است، به این معناست که فقر در این منطقه خیلی گسترده است. اقتصاد غالب این منطقه هم بر اساس کشاورزی و دامپروری بوده که درآمد مردم از این محل‌ها هم با خشک شدن آب رودخانه هیرمند، به کلی از دست رفته اما بخشی از درآمد مردم هم ناشی از مبادلات مرزی بوده که این هم دچار آسیب و مشکل شده. بنابراین، مردم سیستان، دو منبع اصلی درآمد خود را از دست داده‌اند و هیچ فرصت جایگزینی هم برای مردم ایجاد نشده در حالی که امروز در سیستان، به دلیل کنترل آب در افغانستان و فقدان آب کافی در سیستان، دیگر از کشاورزی و دامپروری هم خبری نیست. امسال 98 درصد آورد رودخانه‌ای سیستان کاهش داشته و بارندگی هم کمتر از 10 میلیمتر بوده. حتی آب شرب مردم هم مشکل دارد و کیفیتش مناسب نیست و حتی در این گرمای فوق‌العاده زیاد و فقر شدید، آب برخی روستاها هم قطع می‌شود آن هم در حالی که مردم، شغل و درآمدی ندارند. چند شب پیش در جمع روستاییان بودم و آنها به خوبی تحلیل می‌کردند و من هم روز یکشنبه این تحلیل را به وزیر کشور منتقل کردم. روستاییان می‌گفتند ما در تمام این سال‌ها، هم سیل و هم خشکسالی داشتیم چون طبیعت سیستان این است. اما در سال‌های پیش از انقلاب، هر وقت این اتفاقات می‌افتاد، دولت دست مردم را می‌گرفت و با حمایت‌های اندک، سعی می‌کرد سختی‌های شرایط بحران را برای مردم کاهش دهد در حالی که متاسفانه در خشکسالی دو دهه اخیر، دولت آن طور که باید از مردم دستگیری نکرد. شاید تلاش‌های کلان زیادی انجام شده و طرح 46 هزار هکتار انتقال آب طرح بزرگی است …که در تاریخ آن منطقه بی‌سابقه است اما مردم، امروز گرفتارند و نیازمندند. همان فرد روستایی می‌گفت وقتی سال 49 خشکسالی آمد، خیلی‌ها مهاجرت کردند اما خیلی‌ها هم اینجا ماندند و حکومت، روزها این عده را می‌برد که رودخانه‌ها را لایروبی کنند، رودخانه‌ای که آبی هم نداشت. بعداز ظهر هم یک کیسه گندم به همین افراد می‌داد که با آن ارتزاق کنند. امروز دقیقا شرایط 50 سال قبل را داریم و یکی از مهم‌ترین خواسته‌های مردم این است که یک کیسه آرد داشته باشند که حداقل، از گرسنگی نمیرند. نیازها در منطقه سیستان فوق‌العاده زیاد است و شرایط فوق‌العاده سخت است. به وزیر کشور هم گفتم که برای حل مساله زابل در دولت مرحوم آیت‌الله رفسنجانی، کار خیلی خوبی انجام دادند و اگرچه برداشتی از یک تجربه بین‌المللی بود که بومی‌سازی شده بود. اینکه یک سازمان عمران و توسعه سیستان ایجاد کردند که حدود 8 وزیر هم عضو این سازمان بودند و قرار بود این سازمان با توجه به شرایط خاص آن منطقه و اکوسیستم سیستان برنامه‌های توسعه‌ای خود را اجرا کند ولی متاسفانه این سازمان منحل شد که اقدام بسیار بدی هم بود. امروز توسعه سیستان راهی ندارد جز اینکه یک سازمان توسعه‌ای، مانند یک دولت در اینجا ایجاد شده و باقی کار را به عهده بگیرد، در غیر این صورت با این پراکنده‌کاری دستگاه‌ها و با این ظرفیت‌های مدیریتی بعید می‌دانم گشایشی در حال مردم انجام شود. بعد از وقوع زلزله کرمانشاه، همه حکومت بسیج شد و خود مقام معظم رهبری و نمایندگان‌شان ورود پیدا کردند تا بتوانند گوشه‌ای از آلام مردم را تسکین بدهند. سیستان امروز هم همین وضع را دارد. سیستان امروز، نیازمند توجه ویژه تمام ارکان نظام است و همه باید توجه کنند که کاری برای مردم انجام دهند. مردم وقتی نانی برای خوردن نداشته باشند و جایی برای زندگی نداشته باشند، ایمانی هم باقی نمی‌ماند؛ گورستان که سهل است هر جای دیگر هم می‌روند و می‌خوابند.
مسئولیت صحت محتوای اخبار بر عهده خبرگزاری منبع و منتشر کننده آن است و خبروان صرفا این خبر را بازنشر داده است.
اخبار مشابه

خط های خبری

پربازدیدترین اخبار

مهمترین اخبار