۰۱:۴۹
دسته: ورزشی
کد خبر: 17650760
فینال سرد مسکو!
فینال سرد مسکو!
فینال سرد مسکو!
به اشتراک بگذارید:
چه فرقی می‌کرد دیشب لوکا مودریچ جام زرین را بالای سر ببرد یا هوگو لوریس؛ دلیلش را نمی‌دانم ولی این سومین دوره‌ای است که فینال جام جهانی آن جذابیت و حساسیت را حداقل برای من ندارد. انگار بعد از آن ضربه پنالتی که گروسو به قعر دروازه فرانسوی‌های گوشت‌تلخ فرستاد جام جهانی نیز به ته اعماق ذهن و قلبم سقوط کرد، مثل بسیاری پدیده‌ها که دیگر جذابیت گذشته را ندارند. 12 سال صبر کرده بودم تا آن لحظه باشکوه را ببینم. وقتی توپ روبرتو باجو به جای لمس تور دروازه تافارل آسمان پاسادینا را شکافت همه رویاها و آرزوهای بچه‌هایی که با دیدن باجو، مالدینی و پالیوکا عاشق فوتبال و ایتالیا شده بودند بر باد رفت. حالا باز هم سرنوشت ضربات مهلک پنالتی را روبه‌روی ما قرار داده بود. گروسو بعدها در فیلمی مستند گفته بود که فاصله رفتن از میانه میدان تا قرارگرفتن پشت ضربه پنالتی دورترین و طولانی‌ترین راهی بوده که تا آن روز قدم زده است. این‌بار توپ به جای رفتن به آسمان برلین تور دورازه فابین بارتز را به لرزه درآورد. ایتالیا در میان بهت و ناامیدی، در بحبوحه فاجعه کالچوپولی و خودکشی مشکوک پسوتو قهرمان جهان شده بود. انگار همان شب ماموریت ناتمام به پایان رسیده بود؛ پایانی بر همه حسرت‌هایی که در آن 12 سال کشیده بودیم، حذف در یورو و جام جهانی بعد از فینال 94، از دست دادن قهرمانی یورو 2000 در دقایق پایانی، حذف ناجوانمردانه بهترین تیم ایتالیا با آن لباس‌های شگفت‌انگیز در جام‌جهانی 2002 و حذف شائبه‌برانگیز در رقابت‌های جام ملت‌های اروپا در سال 2004 با تساوی شک‌برانگیز سوئد و دانمارک همه خاطرات تلخ و گزنده ما از عشق به ایتالیا بود. فابیو کاناوارو که جام را بالای سر برد همه شکست‌ها، تلخی‌ها و البته انتظارها به پایان رسید. حالا ایتالیا قهرمان جهان بود ولی برای ما یک چیز پایان یافته بود و آن انتظاری شیرین بود برای رسیدن به آرزویی که 12 سال برای دیدن آن صبر کرده بودیم. ایتالیا و لذت طرفداری از آن انگار برای ما بچه‌های دهه شصت ساخته شده بود؛ برای ما که میان رفتارهای سنتی و مدرن‌شدن تدریجی آن روزها گرفتار و اسیر شده بودیم. از کاریزما و چشم‌های مالدینی تا موهای سفیدشده راوانلی، از قیافه زمخت و چهره خشن فرانکو باره سی تا ظرافت روبرتو باجو همه اینها مصداق‌هایی بودند تا تلاقی سنت مدرنیته بیش از پیش به چشم بیاید. شاید هیچ صحنه‌ای مثل بوسه پالیوکا به تیرهای دروازه در فینال جام جهانی 94 یا صحنه اعتراض‌های دلربای مالدینی به داور نتواند کسی را عاشق فوتبال کند.
مسئولیت صحت محتوای اخبار بر عهده خبرگزاری منبع و منتشر کننده آن است و خبروان صرفا این خبر را بازنشر داده است.
اخبار مشابه

خط های خبری

پربازدیدترین اخبار

مهمترین اخبار