۱۳:۱۱
منبع: جام‌جم
دسته:
کد خبر: 17662320
لباس شخصیت نمی‌آورد اما …
لباس شخصیت نمی‌آورد اما …
دخترک 15 سالش هم نشده اما در فروشگاه مانتو فقط به دنبال چیزی است که او را خاص‌تر کند، مانتویی که اصلا شبیه مانتوی دیگران نباشد.
به اشتراک بگذارید:
به گزارش جام جم آنلاین، چشمش دنبال نوعی مانتو است که بیشتر به لباس‌های مخصوص مهمانی‌ها می‌خورد. رنگ خاصی هم دارد و طراحی اش هم متفاوت است. متفاوت از این لحاظ که از لحاظ عرف ایرادات فراوانی در آن دیده می‌شود. اتفاقی که در این فروشگاه می‌افتد در بسیاری از فروشگاه‌های دیگر تکرار می‌شود. بسیاری از دختران و زنان جوان به دنبال مانتوهای عجیب و غریب و غیر متعارف هستند. واقعیت تلخ این است که خیلی وقت است سلیقه‌های غربی به بازار البسه ایران وارد شده. از مانتوهای تنگ و کوتاه گرفته تا نازک و با طراحی‌های عجیب و غریب. مانتوهایی با طرح جمجمه سر و یا عباراتی که به شکل باورنکردنی و بدون آگاهی خریدار و فروشنده حاوی جملاتی بسیار ناپسند به زبان انگلیسی هستند. چگونه می‌توان این ناآگاهی را از بین برد؟ چگونه می‌توان سلیقه‌ها را تغییر داد؟ چگونه می‌توان مشتری را نسبت به ناهنجاری هایی که در پی پوشش نامناسب به وجود می‌آید آگاه کرد؟ برای هر سوال پاسخی به تفصیل وجود دارد اما پاسخ مشترک به «فرهنگ سازی» برمی گردد. راه‌های فرهنگ سازیباز هم سوال به وجود می‌آید. این فرهنگ سازی را چگونه می‌توان انجام داد؟ لیلا بختیارزادگان مشاور فرهنگی و جامعه شناس در این رابطه به جام جم آنلاین گفت: «در بسیاری اوقات "آگاهی" نسبت به مسائل مختلف وجود ندارد. در همین مورد که بسیاری از دختران تمایل به پوشیدن مانتوهای عجیب دارند همه چیز به ناآگاهی برمی گردد. برای این فرد تمایزی بین خوب و بد تعیین نشده است. در واقع یکی از وظایف فراموش شده والدین در این ماجرا دیده می‌شود. والدین فرزند به او نگفته‌اند که خوب و بد در پوشیدن لباس چیست و فرهنگ جامعه چه چیزی را می‌طلبد.» وی افزود: «هیچ چیز نباید به صورت تحمیلی باشد اما از سوی دیگر باید رسوم، سنت و فرهنگ جامعه در اولویت قرار بگیرد. سلیقه‌ها در حالی بر حسب شرایط و مد به سمت و سوی طراحی‌های عجیب و مضحک برمی گردد که از سوی دیگر می‌توان کثرت طراحی‌های شیک و قابل قبول را در برابر یک فرد قرار داد. حالا اگر او بنا به دلایلی به طراحی‌های عجیب و مضحک تمایل دارد به ناهنجاری‌های متعددی برمی گردد.» بختیارزادگان گفت: «مگر در دنیای مد چه می‌گذرد؟ جز این است که طراحان با زیرکی و هوشیاری آنچه را که مطابق سلیقه عموم است عرضه می‌کنند؟ چرا طراحان داخلی ما نمی‌توانند؟ پاسخ دقیق و عقلانی به این سوال در تخصص و اصلا مبحث ما نیست اما باید گفت که طراحان و تولیدکنندگان داخلی از ارائه تنوع محصولات به بازار ناتوان هستند و چیزی که ارائه می‌کنند در واقع یک کپی ناشیانه و سرسری از نمونه‌های خارجی است.» این جامعه شناس عنوان کرد: «باید این توانایی وجود داشته باشد که به جای تحمیل یک نوع سلیقه به تشویق و تبلیغ نمونه‌های مناسب پرداخت. با تنوع رنگ و تنوع طرح البته به شرط حفظ موازین فرهنگی می‌توان تغییر اساسی در نزد عموم به وجود آورد. تشویق طراحان داخلی به سمت نمونه‌های ساده اما شیک و البته تشویق به سمت طراحی الهام گرفته شده از لباس‌های سنتی چیزهایی است که قبلا با موفقیت روبرو شده است.» وی تاکید کرد: «نکته دیگر که باید مورد توجه قرار بگیرد این است که با تولیدکنندگان لباس‌های مضحک برخورد شود. من نمی‌توانم در رابطه با برخی از مانتوهای موجود در مغازه‌ها و مراکز خرید واژه دیگری به غیر از مضحک را به کار ببرم. این مانتوهای مضحک نه دوختی ظریف و حرفه‌ای دارد و نه اینکه مناسب سن یک فرد بزرگسال است اما بدون هیچ مشکلی به فروش می‌رسند. این نوع لباس‌ها واقعا برازنده نیست.» این جامعه شناس در رابطه با آسیب شناسی و ناهنجاری‌های مانتوهای نامتعارف گفت: «به طور کامل به این موضوع که "لباس شخصیت می‌آورد" اهمیتی قائل نیستم اما این موضوع که نوع پوشش یک فرد در ذهن دیگر افراد نوع شخصیت و رفتار وی را مبادرت می‌کند شکی نیست. یک فرد با لباس نامناسب ممکن است در ذهن دیگران ناموجه جلوه کند و حتی شبیه افراد خلاف کار به نظر برسد. باور کنید نوع پوشیدن لباس ممکن باعث شود تا وی در ذهن دیگران فردی همانند معتادان به نظر برسد.» وی در پایان گفت: «تا زمانی که خط مشی اساسی برای تولید کنندگان تعیین نشود نمیتوان انتظار داشت برخی ازناهنجاری‌های پوششی در جامعه رخ ندهد.»
مسئولیت صحت محتوای اخبار بر عهده خبرگزاری منبع و منتشر کننده آن است و خبروان صرفا این خبر را بازنشر داده است.
اخبار مشابه

خط های خبری

پربازدیدترین اخبار

مهمترین اخبار