۱۰:۱۵
منبع: برترینها
دسته: سیاسی-فرهنگی
کد خبر: 18276739
مردم منتظر دیدار روحانی - ترامپ باشند یا نه؟!
مردم منتظر دیدار روحانی - ترامپ باشند یا نه؟!
مهرداد خدیر در عصر ایران نوشت: «دربارۀ احتمال دیدار آقای روحانی با ترامپ در نیویورک و در حاشیۀ مجمع عمومی سازمان ملل، من خودم فکر نمی‌کنم چنین اتفاقی رخ دهد. نباید بیهوده برای مردم انتظار ایجاد کنیم. وقتی انتظار مردم بالا برود و اتفاقی رخ ندهد، مردم ناراحت می‌شوند. به هرحال شخصاً زمینه‌ای برای مذاکره نمی‌بینم، هر چیز نیازمند زمینه‌ای است و الان زمینۀ آن فراهم نیست. من دلیلی نمی‌بینم.»
به اشتراک بگذارید:
مهرداد خدیر در عصر ایران نوشت: «دربارۀ احتمال دیدار آقای روحانی با ترامپ در نیویورک و در حاشیۀ مجمع عمومی سازمان ملل، من خودم فکر نمی‌کنم چنین اتفاقی رخ دهد. نباید بیهوده برای مردم انتظار ایجاد کنیم. وقتی انتظار مردم بالا برود و اتفاقی رخ ندهد، مردم ناراحت می‌شوند. به هرحال شخصاً زمینه‌ای برای مذاکره نمی‌بینم، هر چیز نیازمند زمینه‌ای است و الان زمینۀ آن فراهم نیست. من دلیلی نمی‌بینم.» اینها اظهارات آقای مجید تخت‌روانچی معاون سیاسی دفتر رییس جمهوری در گفت و گویی به مناسبت روز خبرنگار با ایسناست که در اذهان، بیشتر به عنوان نفر سوم مذاکرات برجام شناخته می‌شود تا عنوانی که از آن یاد شد. به این بهانه 10 نکته را یادآور می‌شوم: 1. مگر مردم منتظر دیدارند که اگر انجام نشود ناراحت می‌شوند؟ اگر مردم منتظرند مقاماتی که بام تا شام از جانب مردم سخن می‌گویند چرا باید کاری کنند که مردم ناراحت شوند؟ مردم از چی ناراحت می‌شوند؟ از اتفاق افتادن یا نیفتادن؟ اگر از نیفتادن چرا باید مردم را ناراحت کنند؟ اگر از افتادن کی و کجا ابراز کرده‌اند؟ 2. فرموده‌اند هر چیز نیازمند زمینه‌ای است. حرف درستی است. اما اگر قرار است انجام شود چرا زمینه را فراهم نمی‌کنید؟ 13 آبان در راه است و اگر قرار بر مذاکره باشد قبل از آن باید انجام شود. بحث تحریم‌ها هم هر چیز نیست. بیماری که نیاز به عمل جراحی سریع دارد زود باید عمل شود و پزشک بلافاصله دست به کار می‌شود. اگر وضعیت اضطراری نیست چرا صحبت از سهمیه‌بندی و بودجۀ ویژه و هماهنگی‌های فوق‌العاده است و اگر اضطراری است چرا دست دست کنیم؟ 3. فرموده‌اند من دلیلی نمی‌بینم. اما مگر قرار است وجود ذی‌جود ایشان دلیلی ببینند؟ نخبگان و کارشناسان دیگر چه کاره‌اند؟ نویسندۀ این سطور نمی‌گوید مذاکره کنید یا نکنید. اما این که یک نفر بگوید من دلیلی نمی‌بینم کافی نیست. شاید آقای روحانی دلیلی ببیند ولی نخواهد پیشاپیش اعلام کند. آقای تخت‌روانچی خیلی هم به تحلیل‌ها و پیش بینی‌های خودشان دل نبندند. در سیاست هرگز نباید گفت هرگز. چون هر اتفاقی محتمل است. خود ایشان مگر نمی‌گفت تحریم‌ها برنمی‌گردد؟ ولی بخش آمریکایی برگشت. خود ما مگر در سال 84 نمی‌گفتیم اصلاحات برگشت ناپذیر است و همین توجیه‌مان شد برای رقابت درون گفتمانی. اما محمود احمدی‌نژاد ظهور کرد تا باور کنیم برگشت ناپذیر نبوده. حالا هم دارد نطق می‌کند و از آب گل‌آلود ماهی می‌گیرد. یعنی دوباره برگشته! پس خیلی نمی‌توان با قاطعیت نظر داد. این سیب هزار چرخ می‌خورد و به زمین می‌آید. 4. همین که می‌گویند «امید ندهید بعد انجام نمی‌شود مردم ناراحت می‌شوند» به این معنی است که نظر عمومی موافق با دیدار و مذاکره است و البته از موضع اقتدار و این کار اگر از حسن روحانی با 24 میلیون رأی و با 30 سال سابقه مدیریت امنیتی برنیاید از که بر می‌آید و اگر به یک روحانی در اندازه و آوازه او که هم نماینده رهبری در شورای عالی امنیت ملی بوده و هم رییس آن است و هم مورد وثوق هاشمی رفسنجانی و هم هنوز تحت حمایت سید محمد خاتمی و هم شهره به سیاست ورزی حتی از زبان سیاست مدار زیرکی چون دکتر ابراهیم یزدی نتوان اعتماد کرد به کی می‌توان؟ البته ترامپ بیشتر شومن است تا سیاست مدار بالذات و تنها مشکل در این وجه است که یک روحانی و سیاست مدار در مواجهه با یک شومن که مشتاق دیده شدن است و ممکن است رفتارهای عجیبی از او سر بزند چه باید بکند؟ 5. هنوز خاتمی طعن می‌شنود که تا بیل کلینتون را دید به گوشه‌ای خزید تا با او روبه رو نشود و هنوز بازرگان تحسین می‌شود که در الجزایر با برژینسکی دیدار کرد تا تکلیف حساب و کتاب ایران روشن شود و فرزند امینی نقل می‌کند پدرم حسرت می‌خورد که چرا در دوران نخست وزیری به دیدار دکتر مصدق در حصر نرفت در حالی که نسبت خانوادگی هم داشتند. برخی حسرت‌ها تا ابد می‌ماند. سیاست مداران با جرأت خطر کردن و اتخاذ تصمیمات دشوار شناخته می‌شوند. 6. در نگاه ضد امپریالیستی تفاوتی میان اوباما و ترامپ نیست و هر دو نقاب هایی بر سیمای سرمایه داری حاکم بر ایالات متحده هستند و اصالت ندارند. با این نگاه وقتی روزها با جان کری در ژنو و وین گفت و گو شده و تلفنی با اوباما حرف زده‌اند با ترامپ هم می‌شود. در فیلم «آژانس شیشه‌ای» وقتی یکی از مهاجمین می‌خواهد نماز بخواند گروگانی به او می‌گوید اینجا غصبی است نماز ندارد و پاسخ می‌شنود: ما در خاک عراق هم نماز خواندیم. این که خاک خودمان است! ما با صدام حسین که 300 هزار جوانِ گل این مملکت را از ما گرفت و 300 هزار جوان دیگر را دچار نقص عضو کرد و هزار میلیارد دلار خسارت به بار آورد مذاکره کردیم. این دلال مسلک موبور که هنوز دست خود را به خونی از هم وطنان ما آغشته نکرده است. 7. سیاست مداران گاه باید از آبروی خود هزینه کنند. ایران امروز به فروغی نیاز دارد. روحانی اگر نمی‌تواند مصدق باشد فروغی و قوام و امینی هم نمی‌تواند باشد؟ به کسی برنخورد. برای روشن شدن مطلب مثال می‌زنیم وگرنه عقل مان می‌رسد رییس جمهوری اسلامی را نباید با نخست وزیر دوره پادشاهی مقایسه کنیم ولی بحث خطر دخالت خارجی پادشاهی و جمهوری اسلامی نمی‌شناسد. 8. مگر رییس جمهوری به عنوان «وکیل» از مردم رای نگرفت؟ وکیل، سر خود کاری نمی‌کند. می‌بیند موکل چه می‌خواهد. موکلین اگر مذاکره می‌خواهند مذاکره کند. اگر نمی‌خواهند نکند. گمان نمی‌کنیم 24 میلیون به آقای تخت روانچی وکالت داده باشند. 9. همان امیر کبیر که به سخت گیری و قاطعیت شهرت داشت و زیر بار دخالت‌های مادر ناصر الدین شاه نرفت و صدارت و جان بر سر آن داد قبل‌تر برای جلوگیری از یورش دیگر روس‌ها پس از قتل گریبایدوف به دیدار تزار رفته بود. همان عباس میرزا که با دیگر شاهزادگان قاجار متفاوت بود ناچار از امضای قرار داد هم شد. سیاست مداران یک چهره ندارند و اتفاقا باید از فرصت دیدار یک سیاست مدار کاملا حرفه‌ای با 40 سال سابقه سیاست ورزی در عالی‌ترین سطوح و دست‌یاری زیرک‌ترین سیاست‌مدار تاریخ معاصر با یک دلال بنگاه‌دار و هوس‌باز که معلوم نیست چگونه سر از کاخ سفید درآورده بهره برد. به لحاظ شخصی حسن روحانی از ترامپ سر است و چرا باید کم بیاورد؟ 10. سال 59 امام خمینی، حل بحران گروگان‌ها را به مجلس اول سپرد. چهره هایی چون آیت‌الله خامنه‌ای، بازرگان، سحابی‌ها، چمران، رجایی، هاشمی رفسنجانی، ولایتی و از همه طیف شامل چهره‌های نزدیک به بنی صدر و مراجع و روحانیون مشهور در آن بودند. به لطف نظارت استصوابی و قلع و قمع کاندیداها اما مجلس ما همین است که در روز استیضاح علی ربیعی دیدیم. پس به این مجلس نمی‌توان سپرد. به رفراندوم هم بگذارند اگر 90 درصد بگویند با مذاکره موافقیم، از عطش و اشتیاقی حکایت می‌کند که چه بسا دست بالا را از ایران بگیرد. پس، فشار را از روحانی برداریم. به خود او بسپاریم. تا با خدای خود خلوت کند و بر اساس منافع و مصالح ملی و پشتوانۀ اعتماد نظام و آرای مردم به تصمیم برسد.
مسئولیت صحت محتوای اخبار بر عهده خبرگزاری منبع و منتشر کننده آن است و خبروان صرفا این خبر را بازنشر داده است.
اخبار مشابه

خط های خبری

پربازدیدترین اخبار

مهمترین اخبار