۲۰:۰۷
دسته: اقتصادی
کد خبر: 18292009
ارزهای مجازی چیستند؟
ارزهای مجازی چیستند؟
با نگاهی به اقتصاد جهانی می‌توان مشاهده کرد که سطح معاملات از مرز کشورها عبور کرده و تجارت جهانی با سرعت چشمگیری درحال گسترش است. برای تجارت جهانی به همکاری نهادهای واسط متعددی نیاز است که تعداد بالای این واسطه‌ها باعث افزایش مشکلات و دشواری معاملات شده است؛ بنابراین فعالان اقتصادی به دنبال یافتن راهکارهایی برای تسهیل هرچه بیشتر تجارت جهانی هستند. در این راستا امروزه شاهد آن هستیم که فناوری‌های جدید به طور خاص علم رمزنگاری وشبکه، تغییرات اساسی را در ساختار اقتصاد جهانی ایجاد کرده […]
به اشتراک بگذارید:
با نگاهی به اقتصاد جهانی می‌توان مشاهده کرد که سطح معاملات از مرز کشورها عبور کرده و تجارت جهانی با سرعت چشمگیری درحال گسترش است. برای تجارت جهانی به همکاری نهادهای واسط متعددی نیاز است که تعداد بالای این واسطه‌ها باعث افزایش مشکلات و دشواری معاملات شده است؛ بنابراین فعالان اقتصادی به دنبال یافتن راهکارهایی برای تسهیل هرچه بیشتر تجارت جهانی هستند. در این راستا امروزه شاهد آن هستیم که فناوری‌های جدید به طور خاص علم رمزنگاری وشبکه، تغییرات اساسی را در ساختار اقتصاد جهانی ایجاد کرده‌اند. ازجمله مهمترین این تحولات می‌توان به پدیده نوظهوری به نام رمزینه ارزها اشاره کرد. درواقع رمزینه ارز یک سیستم خصوصی و پول خصوصی برای تسهیل انجام مبادلات بین افراد است، بدون آنکه نیازی به حضور نهاد مرکزی و واسط باشد. درحال حاضر رمزینه ارزها و فناوری مرتبط به آن (سیستم زنجیره بلوکی) به سرعت درحال فراگیر شدن هستندیکی از مهمترین دلایل فراگیر شدن رمزینه ارزها، مزیت‌های منحصربه فردی است که در اختیار استفاده کنندگان قرار می‌دهند. این مزیت‌ها عبارتند از: سرعت و کارآیی بالا در پرداخت‌ها مخصوصاًپرداخت‌های برون مرزی، امنیت تبادلات ارزی و همچنین حذف هزینه‌های عملیاتی اضافی که توسط نهادهای واسط دریافت می‌شود. در کنار مزیت‌های مطرح شده، این نوع ارز خطراتی هم دربر دارد که باعث شده دولت‌ها در قبال آن مواضع متناقضی بگیرند. ازجمله این خطرات می‌توان به خطرپول شویی، استفاده در عملیات تروریستی، حباب‌هایسفته بازانه و فرارهای مالیاتی اشاره کرد که همه این‌ها به دلیل ماهیت رمزنگاری شده این نوع ارزها بسیار محتمل است. در سال‌های اخیر یکی از معروف‌ترین رمزینه ارزها به نام "بیت کوین" به عنوان یک سرمایه گذاری جذاب در میان مردم ایران مطرح شده است. لذا لازم است نهادهای سیاستگذار ایران همانند سایرکشورها درخصوص استفاده از این ارزها، قوانین و مقرراتی وضع کنند تا ضمن استفاده از مزایای رمزینه ارزها، از خطرات احتمالی آنها جلوگیری به عمل آید. مهمترین وجه تمایز این پژوهش با سایر مطالعات خارجی که صورت پذیرفته است، نگاه جامع آن به چالش‌های موجود در رمزینه ارز و ارائه چارچوب اولیه‌ای با تأکید بر اقتصاد ایران برای شناخت ابعاد چالشی رمزینه ارز است. علاوه بر این بهره گیری از مدل تجزیه و تحلیل غلطان (متحرک) برای بررسی ویژگی‌های رمزینه ارز از دیگر تمایزات این مطالعه با سایر پژوهش‌ها در این حوزه است. تاریخچه پیدایش رمزینه ارزهابرای سیاستگذاری و قانونگذاری درخصوص هر پدیده‌ای ابتدا لازم است موضوع شناسی جامع و کاملی در رابطه با آن صورت پذیرد تا با شناخت کاملی از ابعاد آن پدیده، بتوان قوانین و مقررات مناسب راطراحی کرد. در جوامع اولیه انسان قادر نبود به تنهایی تمامی نیازهای خود را تأمین کند و با توجه به نیازهای انسانی، دادوستد کالا شکل گرفت و اولین پول یعنی پول کالایی به وجود آمد. به تدریج مشکلات پول کالایی موجب شد که انسان‌ها از کالاهایی برای این امر استفاده کنند که قابلیت‌های بهتری دارند. سپس از فلزاتی مانند مس، آهن، نیکل، برنج، نقره و طلا استفاده کردند که به دلیل امتیازات نقره و طلا، سایر فلزات از رده خارج شدند و سیستم پایه پولی دوفلزی به وجود آمد. سیستم دوفلزی هم بعدهادچار اشکالاتی شد و کشورها به سمت پایه پولی تک فلزی طلا یا نقره روی آوردند. مشکلات این نوع پول هم باعث شد که پول کاغذی (اسکناس) و پول اعتباری، جایگزین پول فلزی شده و درحال حاضرهم شاهد هستیم که پول الکترونیک جای خود را در جامعه باز کرده و در آینده شاهد حذف اسکناس خواهیم بود. با گسترش فناوری اطلاعات، پول الکترونیک پا به عرصه اقتصاد گشود که ماهیت آن همان اسکناس‌های کاغذی است، اما از حالت فیزیکی و ملموس به یک سری اعداد و ارقام داخل کامپیوتر وشبکه تبدیل شده است. به عبارتی پول‌های الکترونیک یا دیجیتال مکانیسمی جدید در پرداخت اسکناس‌های متداول بانکی هستند؛ اما در سال‌های اخیر پولی پدید آمد که به طور ذاتی بااسکناس‌های بانکی تفاوت می‌کند و یک واحد سنجش جدید را با سازوکاری کاملاً متفاوت ومنحصربه فرد به نام "مزینه ارز″ با خود به همراه آورده است. ایده رمزینه ارزها به تحقیقات "دیوید چام" و "استفان برندز″ در سال 1983 بازمی گردد. محققاندیگری همانند "آدام بک" الگوریتم درهم سازی (هش) را توسعه دادند. تا آنکه "وی دای" پروتکل ارزرمزگذاری شده را پیشنهاد کرد. "وی دای" که یک متخصص حوزه فناوری اطلاعات است، مفهوم ارزمجازی را به معنای رمزینه ارز اولین بار در سال 1998 در تارنمای شخصی خود به عنوان یک ایده طرح کرد. مقصود او از این پیشنهاد، تسهیل امور مالی و ایجاد پولی بدون حضور واسطه‌ها بود. درواقع این ایده به دنبال فعال کردن پول خصوصی بود که در میان کاربران خود با گستره‌ای جهان شمول و مجازی کاربرد داشته باشد و ازسوی دیگر، نهادهای حاکمیتی و ازجمله بانک مرکزی درکنترل آن دخالتی نداشته باشند. در طول سال‌های مختلف این ایده در قالب‌های مختلف، عموماًتوسط متخصصین حوزه فناوری اطلاعات مانند "هال فینی" پیگیری شد. در اکتبر سال 2008 فردی ناشناخت به نام "ساتوشی ناکاموتو" در مقاله خود طرح سیستم پرداخت نظیر به نظیر را به طورعملیاتی مطرح کرد و در سال 2009 "بیت کوین" به عنوان اولین واحد پول مجازی و نمونه موفق عملیاتی طرح‌های سابق معرفی شد. انواع ارز مجازی: ارز مجازی یک مفهوم عام برای انواع گوناگونی از ارزهاست. ارزمجازی از این جهت که غیرملموس است نوعی ارز دیجیتال محسوب می‌شود و وجه تمایز آن این استکه پول دیجیتال نماینده اسکناس‌های بانکی است که فقط سازوکار آن غیرفیزیکی شده است در حالیکه ارز مجازی هیچگونه ارتباطی با پول بانکی نداشته و یک ارز جدید با سازوکار منحصربه فرد است. البته گاهی در مقالات علمی به جای پول مجازی، پول دیجیتال به کار برده می‌شود زیرا واژه " مجازی" مفهوم منفی را در مقابل" حقیقی"به ذهن متبادر می‌کندارز مجازی برمبنای پاسخ به این سؤال که آیا می‌تواند به پول واقعی تبدیل شود یا خیر، به دو دسته " قابل تبدیل" و "غیرقابل تبدیل" تقسیممی شود. رمزینه ارزهای غیرقابل تبدیل به هیچ عنوان امکان تبدیل به پول‌های بانکی را ندارند؛ همانند پول هایی که دربازی‌های رایانه‌ای یا موبایلی کسبمی شوند و فقط امکان خرج در همان بازی را دارند و اصطلاحاً به آنها"سکه بازی" می‌گویند. این ارزها صرفاً به صورت متمرکز هستند. یعنی یک نهاد مرکزی برای مثال سازنده بازی آن را انتشار می‌دهد و دفتر کل را نزد خود نگاه می‌دارد که e-goldمعروفترین مثال از این دسته است؛ اما در مقابل پول مجازی" قابل تبدیل" امکان تبدیل به پول‌های حقیقی وبالعکس را دارد و از آن برای خرید کالا و خدمات حقیقی و مجازی می‌توان بهره برد. این نمونه رشدیافته‌ترین نمود پول‌های مجازی است و بلوغ پول‌های مجازی را نشان می‌دهد این پول به دو دسته متمرکز و غیرمتمرکز تقسیم شده است. متمرکز بدین معناست که انتشار و کنترل ارز توسط یک نهاد مرکزی صورت می‌پذیرد (همانند وبمانی) در مقابل پول مجازی غیرمتمرکز، به معنای انتشار و کنترل پول فارغ از کنترل و مدیریت نهاد مرکزی بوده و توسط تمام افراد موجود درشبکه با به کارگیری علم رمزگذاری مدیریت می‌شود. به همین جهت به ارز مجازی قابل تبدیل غیرمتمرکز، رمزینه ارز یا ارز رمزنگاری شده می‌گویند. زیرا تمام فرآیندهای آن ازجمله انتشار و تأییدتراکنش‌ها به جای اینکه توسط نهاد مرکزی انجام گیرد از طریق تمامی افراد با سازوکار علوم ریاضی ورمزنگاری صورت می‌پذیرد؛ تأمین امنیت این شبکه پولی غیرمتمرکز که فارغ از هرگونه نظارت وکنترل است، نیاز به یک سازوکار رمزنگاری شده دارد تا اعتماد افراد به آن جلب شود. به عبارت دیگر درسازوکار این پول نیاز به اعتماد به هیچ نهادی نیست و الگوریتم‌های ریاضی و رمزگذاری صحت معاملات را تأیید می‌کنند و هیچ کاربری نمی‌تواند در شبکه تغییرایجاد کند. این فرآیند به گونه‌ای است که افراد برای ارسال وجوه باید از یک رمز خصوصی و یک رمز عمومی استفاده کنند. در این سازوکار از علم رمزگذاری استفاده شده است. می توان گفت یکی از انگیزه‌های اصلی اختراع این ارز، غیرمتمرکز بودن آن است. زیرا این پول درپی نارضایتی از دخالت نهاد مرکزی و ناظر در سیستم اقتصادی پدید آمد. بدین جهت مخترعان این پول درصدد آن بودند که تبادلات مالی به صورت فردبه فرد، بدون دخالت هیچ نهاد واسطی صورت پذیرد که در این صورت هم هزینه مبادلات کاهش می‌یابد و هم سرعت انتقال افزایش پیدامی کند ومهمتر از همه کسی نمی‌تواند به چاپبی رویه پول برای منافع خود اقدام کند وارزش پول راکاهش دهد. راه حل این مسئله اختراع یک پول غیرمتمرکز بر پایه انتقال فردبه فرد و متن باز بود که تحت نظارت و کنترل هیچ نهادی نباشد. بازار رمزینه ارزها و معرفی رمزینه ارزهای عمدهبا بررسی ارزش بازار رمزینه ارزها می‌توان به این نتیجه رسید که پیش از سال 2017 و اوایل آن بیت کوین بیش از 90 درصد از سهم بازار رمزینه ارزها را تشکیل میداده و با رونق چشمگیر این بازار در سال 2017 و ورود رمزینه ارزهای جدید، این سهم کاهش یافته و به زیر 50 درصد رسیده است. سهم رمزینه ارزهای دیگر هم به مرور افزایش یافته و تاحدودی تسلط کامل بیت کوین را بر این بازار کاهش داده است. ارزش بازار رمزینه ارزها تغییرات بالایی در طی زمان داشته، به طوری که در پایان سال 2017 و اوایل 2018 ارزش بازار با افزایش تقاضا و رشد قیمت به بیش از 700 میلیارد دلار رسید. اما پس از کاهش قیمت رمزینه ارزها در سال 2018 این رقم در حدود 300 تا 400 میلیارد دلار در نوسان است. در این بخش به معرفی اجمالی سه رمزینه ارز اول خواهیم پرداخت که مطابق آمارها بیشترین سهم بازار را در اختیار دارندبیت کوین، اتریوم و ریپل به ترتیب سه رمزینه ارز محبوب دنیا هستند و هرکدام از آنان هم ویژگی و کارکرد مختص به خود را دارند. *بیت کوین: بیت کوین یک شبکه غیرمتمرکز و رمزینه ارز است که از یک سیستم فردبه فرد و رمزگذاری شده برای تأیید و انجام تراکنش‌ها به جای اعتماد به یک نهاد واسط استفاده می‌کند. با اختراع بیت کوین برای اولین بار پرداخت‌ها بدون دخالت و هزینه نهاد مرکزی صورت پذیرفت. بیت کوین همانند سایرپرداخت‌های دیجیتال همانند "پی پل" نیست که همان پول بدون پشتوانه (فیات) را با مکانیسم دیجیتال منتقل و پرداخت کند، بلکه بیت کوین به خودی خود پولی است که پشتوانه آن ملموس و فیزیکی نیست، بلکه در فضای دیجیتال رقم می‌خورد که به نوعی کارکردهای اصلی اقتصادی پول را می‌تواند ایفا کند. در بیت کوین تمامی تراکنش‌ها در یک دفتر کل عمومی نوشته می‌شود. این دفتر کاملاً شفاف بوده و در اختیار همگان قرار دارد و هر کسی در هر زمانی می‌تواند تمام تراکنش‌های بیت کوین را ازاین طریق ردیابی کند. به این دفتر که برای همگان در دسترس است "بلاکچین" (زنجیره بلوکی) می‌گویند. این در حالی است که طرفین معامله با اسم واقعی خود در دفتر کل قابل ردیابی نیستند، بلکه از طریق رشته‌ای از حروف و اعداد مشخص هستند. دفتر کل توسط تمامی اعضای بیت کوین به روزرسانی می‌شود. وقتی یک تراکنش انجام می‌شود در دفتر کل اطلاعات مقدار بیت کوین و فرستنده و گیرنده ثبت می‌شود که آدرس طرفین معامله به صورت رشته‌ای از 26 تا 35 حرف مشخص شده است. زمانی که فردی قصد دارد پرداخت خود را از طریق بیت کوین انجام دهد، اطلاعات تراکنش (مقدار بیت کوین وآدرس فرستنده) به همراه امضا و کلید خصوصی به شبکه ارسال می‌شود. این اطلاعات در قالب یک بلوک درمی آیند که باید به سایر بلوک‌ها اضافه شوند، اما قبل از اینکه به سایر بلوک‌ها متصل شود بایدتأیید شود. این تأییدیه در سیستم سنتی توسط نهاد مرکزی صورت می‌پذیرفت که ابتدا حساب فرد رابررسی می‌کرد که آیا موجودی کافی برای این تراکنش دارد یا خیر و در صورت وجود، آن مبلغ را ازحساب فرد کاسته و به حساب گیرنده اضافه می‌کرد؛ اما در این سیستم برای تأیید و ثبت تراکنش باید عملیات"اثبات کار" که شامل حل مجموعه‌ای از مسائل ریاضی توسطمعدن کاوان (استخراج گران) است، صورت پذیرد. ارکان اصلی بیت کوین1. بلوک بیت کوین: بلوک‌ها اسناد کامپیوتری هستند که داده‌های متعلق به شبکه بیت کوین را به صورت دائمی در خود ثبت می‌کنند. یک بلوک، تعدادی از سوابق تراکنش‌های شبکه بیت کوین دریک بازه زمانی که در بلوک‌های قبلی وارد نشده است را ثبت می‌کند؛ بنابراین یک بلوک مانندصفحه‌ای از یک دفتر کل یا دفتر ثبت اسناد است. هربار که یک بلوک کامل می‌شود، ساخت بلوک بعدی در زنجیره بلوکی آغاز می‌شود. هر بلوک ذره‌ای از بلوک‌های قبلی و آدرس بلوک بعدی را درخود قرار می‌دهد تا امکان دست کاری بلوک‌ها یا حذف یک بلوک وجود نداشته باشد؛ بنابراین یک بلوک، مخزن دائمی اسنادی است که یکبار ثبت شده‌اند و دیگر قابل تغییر یا حذف شدن نیست. یک مسئله ریاضی به هریک از بلوک‌ها پیوند زده شده است. استخراج گرانی وجود دارند که به طورمداوم درحال رقابت بر سر پردازش و ثبت تراکنش‌های شبکه بیت کوین هستند. آنها تلاشمی کنند که سریعتر از بقیه، بلوک حال حاضر را تکمیل کنند تا به ازای آن، هم کارمزد معاملات را دریافت کنند وهم بیت کوین از شبکه پاداش بگیرند. زمانی که معدنکاو بلوکی را تکمیل کند و اقدام به حل مسئله کند؛ جواب مسئله بین گره‌های استخراج به اشتراک گذاشته و سپس تأیید اعتبار می‌شود. هربار که یک معدنکاو یک مسئله را حل کند، مقدار مشخصی بیت کوین به عنوان پاداش دریافت می‌کندو می‌تواند آن را در چرخه شبکه بیت کوین خرج کند. اولین مدرک ثبت شده در بلوک بعدی، تراکنش مربوط به پاداشی است که معدنکاو برنده بلوک قبلی دریافت کرده است. مسئله ریاضی به نحوی است که درجه سختی آن نسبت به زمان تعیینمی شود؛ یعنی درنهایت مسئله حل می‌شود، ولی میزان محاسبات آن به صورتی تنظیم می‌شود که با توجه به توان محاسباتی متوسط سخت افزار کامپیوترهای مورد استفاده توسط معدنکاوان کمتر از مدت مشخصی طول نکشد. در واقع سطح دشواری مسئله ریاضی که باید توسط معدنکاو برنده در پایان تکمیل هر بلوک حل شود، نرخ تولید بیت کوین جدیددر شبکه را تنظیم می‌کند؛ زیرا تا زمانی که مسائل حل نشده است، ساخت بلوک جدید در شبکه آغازنمی شود. 2. زنجیره بلوکی: یک دفتر ثبت عمومی است که تمامی تراکنش‌های بیت کوین که تا به حال اجراشده است را در خود دارد و همواره با اضافه شدن بلوک‌های جدید درحال رشد است. بلوک‌های جدیدبه صورت زنجیروار و براساس تاریخ به زنجیره بلوکی اضافه می‌شوند. هریک از گره‌ها (کامپیوترهای استخراج گران که به شبکه بیت کوین متصل هستند و از برنامه کامپیوتری متن باز برای تأیید اعتبار وجریان انداختن تراکنش‌ها استفاده می‌کند) یک کپی از زنجیره بلوکی را به صورت خودکار بعد ازپیوستن به شبکه بیت کوین دریافت می‌کنند. 3. معدنکاوی (استخراج): بیت کوین‌ها در فرآیندی رقابتی و تمرکززدایی شده که "استخراج" نام دارد، تولید می‌شوند. این فرآیند مستلزم آن است که افراد از شبکه برای خدمات خود، جایزه دریافت کنند. استخراج کنندگان بیت کوین تراکنش‌ها را پردازش کرده و با استفاده از سخت افزار تخصصی شبکه را ایمن کرده و در عوض آن بیت کوین‌های جدید پاداش می‌گیرند. طراحی پروتکل بیت کوین به گونه‌ای است که بیت کوین‌های جدید را با نرخ ثابتی تولیدمی کند. به این ترتیب معدنکاوی بیت کوین یک کسب وکار رقابتی خواهد شد. اگر معدنکاوان بیشتری به شبکه بپیوندند، سودآوری مرتباً دشوار خواهد شد و معدنکاوان باید به دنبال بازده برای کاهش هزینه‌های معدنکاوی باشند. هیچ مرجع مرکزی یا توسعه دهنده‌ای اختیار آن را ندارد تا سیستم را برای افزایش سود، کنترل یا دستکاری کند. بیت کوین‌ها با نرخی کاهنده و قابل پیش بینی تولید می‌شوند. تعداد بیت کوین‌های جدیدی که هر سال تولید می‌شود، به طور خودکار در طول زمان نصف می‌شود تا اینکه مجموع بیت کوین‌های موجود به 21 میلیون برسد. در این نقطه، احتمالاً به طور اختصاصی به استخراج کنندگان بیت کوین مقدار کمی کارمزد تراکنش پرداخت خواهد شد. 4. کیف پول الکترونیک: رمزینه ارزها در داخل یک کیف پول الکترونیک ذخیره و نگهداری می‌شوند. لذا برای نگهداری، خرید و فروش رمزینه ارز به یک کیف پول نیاز است. به طور عمده کیف‌های پول الکترونیک در سه بستر قابل ارائه هستند که عبارتند از: کامپیوتر شخصی، وب و سخت افزار. دسته اول از کیف پول‌ها از طریق یک نرم افزار بر روی کامپیوترهای شخصی ایجاد می‌شوند که برای دسترسی به رمزینه ارزها فقط می‌توان از طریق همان کامپیوتر استفاده کرد. دسته دوم از آنها درفضای وب ایجاد شده و سایت هایی هستند که ارائه دهنده خدمات کیف پول هستند و با ثبت نام در آنهاو ایجاد حساب کاربری می‌توان از هر دستگاهی به اینترنت متصل شد و به کیف پول دسترسی پیداکرد؛ فرآیند کاری این سایت‌ها دقیقاً همانند سایت هایی چون جی میل و یاهو هستند که ارائه دهنده خدمات آدرس الکترونیک هستند و دسته آخر، کیف پول الکترونیک سخت افزاری هست به طوری که کلید خصوصی افراد در یک دستگاه کوچک شبیه فلش ذخیره می‌شود که قابلیت اتصال به کامپیوتردارد. با اتصال این سخت افزار کوچک به هر دستگاهیمی توان به رمزینه ارزهای خود دسترسی پیداکرده و اقدام به خرید و فروش کرد. *اتریوم: اتریوم دومین رمزینه ارز بزرگ بازار با هدف هوشمندسازی فرآیندها و فضایی برای اجرای برنامه‌های غیرمتمرکز و خودکار (قرارداد) در سال 2015 معرفی شد. اتریوم یک دفتر توزیع شده متن باز بابستر "تورینگ" کامل بوده و می‌تواند برای ایجاد و توزیع کاربردهای غیرمتمرکز مورد استفاده قرارگیرد. طبیعت "تورینگ" کامل بودن اتریوم روند تولید برنامه‌های کاربردی زنجیره بلوکی را بسیارراحت‌تر و کارآمدتر از قبل کرده است. به جای آنکه لازم باشد تا برای هر برنامه یا هر کاربرد جدید یک زنجیره بلوک کاملاً جدید ساخته شود، اتریوم این امکان را فراهم کرده تا بتوان تنها روی یک بستر، هزاران برنامه مختلف را توسعه داد. به عبارتی قراردادها در "اتریوم" شبیه عوامل خودمختاری هستند که در زنجیره بلوکی اجرا می‌شوند. حامیان "اتریوم" بر این باورند که یک زبان تورینگ کامل به توسعه بسیاری از برنامه‌های ابتکاری مالی و غیرمالی، در همان راهی منجر خواهد شد که معرفی جاوا اسکریپت به توسعه برنامه‌های کاربردی نوآورانه تحت وب منجر شده است. تفاوت اصلی بیت کوین و اتریوم هم در همین است که بیت کوین با هدف یک سیستم پرداخت جهانی، همتا به همتا و غیرمتمرکز ایجاد شده در حالی که اتریوم برای اجرای کدهای برنامه نویسیبرنامه‌های غیرمتمرکز طراحی شده است. در واقع بلاک چین بیت کوین سیستم عاملی است که فقط یک نرم افزار به نام بیت کوین روی آن اجرا می‌شود و بلاک چین اتریوم سیستم عاملی است که هزاران نرم افزار و سرویس مختلف می‌توانند در قالب "توکن" روی آنفعالیت کنند. ادامه دارد
مسئولیت صحت محتوای اخبار بر عهده خبرگزاری منبع و منتشر کننده آن است و خبروان صرفا این خبر را بازنشر داده است.
اخبار مشابه

خط های خبری

پربازدیدترین اخبار

مهمترین اخبار