۰۰:۱۶
دسته: فرهنگی
کد خبر: 18295043
نویسنده‌ای برای دوران پسااستعمار
نویسنده‌ای برای دوران پسااستعمار
«ویدادار سوراج پراساد نایپل» معروف به وی. اس. ناپیل روز 17 آگوست، 1932 در دهستان چاگواناس در ترینیداد و توباگو در خانواده‌ای هندی‌تبار به دنیا آمد. اوکه سال 2001 به‌عنوان برگزیده نوبل ادبیات معرفی شد، روز گذشته از دنیا رفت.
به اشتراک بگذارید:
ایران آنلاین /از این نویسنده کتاب‌های «خانه‌ای برای آقای بیسواس»، «خیابان میگل»، «مشت‌مالچی عارف» و «انتخابات الویرا» با ترجمه مهدی غبرایی به فارسی منتشر شده است. درباره این نویسنده فقید با مهدی غبرایی گفت‌وگو کردم. او علاوه بر روایتی از جهان داستانی وی. اس. نایپل، به شرح دیدارش با او در تهران پرداخت. نخستین مواجهه شما با نایپل به چه زمانی بر می‌گردد؟ اول‌بار، با خواندن ترجمه مقاله «مرد همیشه در راه» در مجله آدینه آشنا شدم. پس از آن نخستین مواجهه، کتاب سفرنامه‌ای از او را خواندم، این کتاب، درباره سفرهای ناپیل به آفریقا، امریکای لاتین و خاورمیانه بود. او سه بار هم به ایران سفر کرد که در آخرین سفرش به ایران فرصت دیدار و گفت‌وگویی با این نویسنده فراهم شد. پس از آن دیگر آثارش را تهیه کردم و خواندم. همچنین کتاب «عشق و مرگ در کشوری گرمسیر» نوشته شیوا نایپل برادر کوچک‌تر وی. اس. نایپل را خواندم و ترجمه کردم، این‌ها زمینه‌ای شد که پس از چندی کتاب «خانه‌ای برای آقای بیسواس» را به فارسی ترجمه کردم که چاپ نخستش در نشر فرزان روز منتشر شد. شما نایپل را در تهران ملاقلات کردید، از آن دیدار بگویید، او چطور شخصیتی بود؟ دست‌کم 20 سال پیش نایپل به دعوت زنده‌یاد داریوش شایگان و نشر فرزان روز به ایران سفر کرد. از اصفهان و شیراز بازدید کرد، پس از گردش در ایران من در هتل استقلال تهران با او ملاقات کردم. ساعتی به گپ و گفت گذشت و پس از آن مجدداً در نشستی که به افتخار حضور وی. اس. نایپل در نشر فرزان روز برگزار شد، من هم دعوت شدم و آنجا برگردان فارسی داستانی از مجموعه «خیابان میگل» را خواندم و او هم اثر را به زبان انگلیسی برای مخاطب‌ها خواند، هرچند بعد گذشت سال‌ها دیگر مثل سابق آن داستان را دوست نداشت. هنگام داستان‌خوانی چندباری بغض کرد و از قرار تکه‌هایی از زندگی نویسنده در آن داستان روایت شده بود. در آن دیدار برخلاف تصورم، با شخصیت بسیار فروتن و مهربانی روبه‌رو شدم. من کت و شلوار و کراوات زده بودم او با لباس ساده یقه اسکی به مراسم آمده بود و این سادگی نه تنها در پوشش بلکه در رفتار و منش وی هم بود؛ هرچند برنده نوبل ادبیات نشده بود اما نویسنده‌ای سرشناس در جهان بود و به‌رغم این همه افتخار ساده و صمیمی رفتار می‌کرد و اهل تفرعن و تکبر نبود. انگلیسی را با لهجه دقیق حرف می‌زد. جالب است بدانید، او نویسنده‌ای پر مخاطب در جهان است، مثلاً سال 2008 که به 12-10 شهر آلمان سفر کردم و در کتابفروشی‌ها آثار متعددی از این نویسنده عرضه شده بود؛ بخصوص رمان «خانه‌ای برای آقای بیسواس» بسیار مورد توجه بود، اما به شکل حیرت انگیزی از آثار این نویسنده در ایران آن‌چنان که باید و شاید استقبال نشد. عمده ویژگی داستان‌های نایپل چیست؟ او در شمار نویسنده‌های پساامپریالیسم و پسا استعماری قرار می‌گیرد. این مسأله متأثر از شرایط زندگی فردی و اجتماعی‌اش در زادگاهش ترینیداد و توباگو است؛ این کشور سال‌ها میان استعمار هلند، بریتانیا، فرانسه و … دست به دست چرخیده بود و تکه‌هایی از فرهنگ کشورهای استعمارگر را در خود داشت؛ بازتاب حضور استعمارگرها و رنج و مصائب آن را می‌توان در آثار دوره اول نویسندگی نایپل دید. ترینیداد و توباگو پس از سال‌ها از رنج استعمار خلاص شد، اما از شر فقر و نداری و عقب‌ماندگی نه و نایپل این دوره در روایت‌هایش به زمامداران ناکارآمد و فساد می‌پردازد و می‌گوید، این زمامداران مدعی استقلال و آزادی بیش از استعمارگران سرزمینش را غارت کردند. کلمات کلیدی دوران پسااستعمار مهدی غبرایی نوبل ادبیات برنده نوبل نایپل
مسئولیت صحت محتوای اخبار بر عهده خبرگزاری منبع و منتشر کننده آن است و خبروان صرفا این خبر را بازنشر داده است.
اخبار مشابه

خط های خبری

پربازدیدترین اخبار

مهمترین اخبار