۰۱:۴۶
دسته: فرهنگی
کد خبر: 18295927
فلاح هر زمان از نظر روحی با ما همراه بود مدال گرفت
فلاح هر زمان از نظر روحی با ما همراه بود مدال گرفت
به اشتراک بگذارید:
 با منصور برزگر پیر کشتی ایران که مرشد چند نسل از قهرمانان و خاک تشک خورده‌های کشورمان بوده گفت‌وگویی بلند بالا داشته‌ایم که هر روز بخشی از آن را می‌توانید در همین ستون بخوانید. برزگر در این بخش از گفت‌وگو به بحث آنالیز کشتی رقبای شاگردانش پرداخت و از برد شیرین علیرضا رضایی مقابل الدار کورتانیدزه گفت. او به این موضوع اشاره داشت که اکبر فلاح هر زمان از نظر روحی و روانی با او همراه بود، مدال گرفت و هر زمان نبود، نتوانست. ما در ادامه شاهد این بودیم که علیرضا حیدری نیز این فن را از شما یاد گرفت و روی رقبای خود اجرا کرد. حیدری روف می‌کرد. یاد دارم مسابقات امیدهای جهان در سال 1995 به میزبانی تهران بود. حیدری را آوردم و به او گفتم که تو خوب به پاهای حریف می‌رسی. بیا و این حرکتی را که می‌گویم انجام بده. البته همان طور که گفتم او رقبا را روف می‌کرد، یعنی از ابتدا برای رسیدن به دوپا به حریف حمله‌ور می‌شد و من هم برای اینکه بتواند بعد از رسیدن به پای حریف آن را به روی پل زده و امتیاز بگیرد این حالت را به او گفتم و فکر می‌کنم در فینال وزن 82 کیلوگرم دیوید بیچیناشویلی اوکراینی را که کشتی‌گیر قد بلندی بود، شکست داد و هم خود قهرمان شد و هم تیم ایران به قهرمانی رسید. حرف از حیدری شد. علیرضا حیدری همواره به این موضوع اشاره کرده که وابستگی فنی به شما داشته و هر زمان هم که شما در تیم ملی نبودید به نوعی از اردو خارج شده و پیش شما می‌آمده تا از نظر فنی به او کمک کنید. من از وقتی مربی تیم ملی شدم همواره به بچه‌ها می‌گفتم اگر از نظر بدنی ضعف و مشکل داشته باشید ما می‌توانیم در زمان کمی این مشکل را برطرف کنیم؛ اما اگر مشکل فنی و تکنیکی داشته باشید برطرف کردن آن نیاز به زمان زیادی دارد. کشتی برعکس اینکه گفته می‌شد ورزش خشنی است، اتفاقا ورزش ظریف و حساسی است، چون اهرم کاری‌ها طوری است که اگر پای‌تان را کمی جلو بگذارید، ممکن است فنی را بخورید و اگر بگذارید عقب ممکن است فن را بزنید، یا عکس آن. یا در زوایای فنون باید به نحوی جاگیری کنید که فن اجرا شود. ما اگر از قدرت اهرم‌ها استفاده نکنیم در اجرای فن با مشکل مواجه خواهیم شد و کشتی برای‌مان بسیار سخت خواهد شد. برای همین ما همیشه با بچه‌ها می‌نشستیم و کشتی‌های‌شان با رقبا را بررسی می‌کردیم. مثلا همین کشتی آخر علیرضا در دور اول المپیک با الدار کورتانیدزه که حیدری چهار بار به او باخته و برای ما هم حیاتی بود را قبل از مسابقه بارها با علیرضا بررسی کردیم تا اینکه توانست آن برد شیرین را به دست آورد. نه تنها حیدری و من با بقیه بچه‌ها هم کشتی‌های‌شان را بررسی می‌کردیم، با رسول خادم می‌نشستیم و کشتی‌هایش را حلاجی می‌کردیم یا با علیرضا دبیر، عباس جدیدی و همه آنهایی که آن دوره کشتی می‌گرفتند، به طریقی می‌آمدند و کشتی‌های‌شان را بررسی می‌کردیم. به این موضوع اشاره داشتید که مشکلات فنی در کوتاه‌مدت قابل حل نبوده و نیستند و حرف درستی هم است؛ اما خب ما کشتی‌گیرانی را سراغ داریم که با تمام تلاشی که در سالیان دراز شد، مشکل فنی آنها حل نشد. افرادی مثل اکبر فلاح، تقی داداشی، مهدی تقوی که در مبارزه با رقبای چپ گارد به مشکل می‌خوردند. فلاح و داداشی چندین سال با شما کار کردند اما هیچ‌وقت مشکلات فنی‌شان برطرف نشد. البته رسول خادم توانست تا حدودی مشکل تقوی را حل کند و دیدم که در چند مسابقه مهدی اقدام به زیرگیری از رقبای چپ گارد کرد که شاید یونیمتسو تاتسوشیرو ژاپنی معروف‌ترین اینها بود، البته تقوی در ادامه نشان داد که به دلیل ادامه ندادن تمرینات در نظر گرفته شده هنوز این مشکل فنی را با خود دارد و با انجام تمرینات رسول خادم که در ادامه آنها را دنبال نکرد به صورت مقطعی حل شده بود. البته اکبر فلاح تا حدودی مشکل پای چپ را حل کرد. ضمن اینکه من باید به این موضوع اشاره کنم که اکبر هر زمان از نظر روحی و روانی با ما همراه بود، مدال گرفت و هر زمان نبود، نتوانست. به عنوان مثال در آن دو بار از چهار باری که مدال گرفت با ما همراه و همفکر بود، اما در دوبار دیگرش نه، به خصوص در المپیک که باید مدال می‌گرفت و حقش بود؛ اما خب با ما یکی نبود و جدا شد ضررش را هم خودش دید. ما دو جور حرکت داریم. یک مشت حرکت است که باید در درازمدت حل شود. یک مشت حرکت هم هست که در همان لحظه درست می‌شود و جواب می‌دهد. من یاد دارم یک‌بار من با غلامرضا محمدی به صورت چشمی ارتباط برقرار کردیم. دقیقه هشتم کشتی بود و داشت با حریف ترک کشتی می‌گرفت در ترکیه، چشم در چشم که شدیم من همان لحظه با نگاه خود به محمدی رساندم که تا داور سوت زد، قبل از اینکه به حریف بچسبی زیر را بگیر و غلام این کار را کرد و حریف ترک را برد و آمد دوم شد. این ارتباطی است که بین مربی و شاگرد ایجاد می‌شود و اگر مربی و کشتی‌گیر با هم همراه و همفکر نباشند این اتفاق رخ نمی‌دهد. جاهایی است که با یک حرکت و یک عمل کشتی از این رو به آن رو می‌شود. یک وقت هم زمان نیاز است تا شما یک حرکت را اصلاح کنید؛ اما خب در رده ملی این لحظه‌ها و همراهی‌ها و نگاه‌ها بسیار تاثیرگذار است و کمک می‌کند. ما رضا یزدانی را هم داشتیم که روی پای مخالف مشکل داشت و ما با یک حرکت که در زمان‌های دور منصور مهدی‌زاده انجام می‌داد و در این اواخر اصغر بذری و آن را به یزدانی یاد دادیم، این مشکل رضا برطرف شد. اما ما هیچ وقت شاهد این نبودیم که مشکل اکبر فلاح حل شود؟ اکبر فلاح روی پای چپ مشکل داشت؛ اما هر وقت روحی در اختیار بود هیچ مشکلی نداشت. بعدها کشتی گرفت و مشکلی نداشت. ادامه دارد
مسئولیت صحت محتوای اخبار بر عهده خبرگزاری منبع و منتشر کننده آن است و خبروان صرفا این خبر را بازنشر داده است.
اخبار مشابه

خط های خبری

پربازدیدترین اخبار

مهمترین اخبار