۰۱:۴۶
دسته: فرهنگی
کد خبر: 18295930
عامه‌پسند
عامه‌پسند
به اشتراک بگذارید:
دوستی دارم که بازیگر نمایش‌های کمدی است. آن هم از آن نوعی که بعضی از منتقدان با انگ بازاری و عامه‌پسند سعی می‌کنند از گردونه هنر خارجش کنند. دوست بازیگرم از ابتدا بازیگر این نوع نمایش‌ها نبود. به قول خودش غم نان معروف از تئاترهای فاخر و نمایشنامه‌های استریشندبرگ، میلر و دیویدممت به داخل نمایشنامه‌های قمر خانم و همسر خسیسش، صمد و ممد و … پرت کرده است. اولش چندان دل خوشی از این پرتاب نداشت. خجالت هم می‌کشید. اما به تدریج نظرش تغییر کرد. چند روز پیش که با هم حرف می‌زدیم، حالش بهتر بود. می‌گفت از اینکه صدای قهقهه مردم در سالن می‌پیچد، خوشحال است. تعریف می‌کرد که خیلی شب‌ها عده‌ای از تماشاچیان برای‌شان گل می‌آورند و به خاطر خنداندن مردم از آنها تشکر می‌کنند. یک‌بار هم وقتی برای کاری به اداره‌ای رفته بود یکی از کارکنان آنجا کارش را سریع راه انداخته بود و به او گفته بود کسی که باعث شادی مردم می‌شود نباید معطل شود. ظاهرا بیننده ثابت هم کم ندارد. عده‌ای هر چند شب یک‌بار بلیت می‌خرند و می‌آیند تا یک ساعت و نیمی بخندند. خودش هم از این اتفاق راضی است. می‌گفت شب‌ها راحت‌تر می‌خوابد. از حرف‌هایش خوشحال شدم. با آنکه آدم تماشای چنین نمایش‌هایی نیستم از اینکه می‌دیدم در شرایط نمایش‌های واقعی خیابانی با دیالوگ‌های مایوس‌کننده هنوز کسانی هستند که برای ساعتی آدم‌ها را از اندوه به شادی برسانند، خوشحال شدم. نظرم را که شنید انگار خوشحال‌تر شد. می‌ترسید مثل گذشته در ردیف کسانی باشم که صحنه تئاتر را جایی برای نمایش‌های فاخر، سنگین و فکر برانگیز می‌دانند. وقتی گفتم زمانه آدم‌ها را منعطف‌تر می‌کند و نظر مردم هم مهم است، خندید و گفت: خدا کند همه همین‌طور فکر کنند و زمانه همه را منعطف‌تر کند. اگر این‌طور بشود بعضی‌ها خیال نمی‌کنند صحنه تئاتر و زندگی فقط با نمایش‌های مورد نظر آنها ارزشمند است. آن‌وقت می‌توانیم صدای خنده مردم را همه جا بشنویم.
مسئولیت صحت محتوای اخبار بر عهده خبرگزاری منبع و منتشر کننده آن است و خبروان صرفا این خبر را بازنشر داده است.
اخبار مشابه

خط های خبری

پربازدیدترین اخبار

مهمترین اخبار