۲۱:۵۳
دسته: فرهنگی
کد خبر: 18961371
شانسی در اسکار 2019 نداریم
شانسی در اسکار 2019 نداریم
شانسی در اسکار 2019 نداریم
به اشتراک بگذارید:
احمد طالبی‌نژادمنتقد سینمایی «ایران»: سه فیلم «بدون تاریخ، بدون امضاء» ساخته وحید جلیلوند، «تنگه ابو قریب» ساخته بهرام توکلی و «شماره 17 سهیلا» ساخته محمود غفاری به عنوان فهرست کوتاه جهت انتخاب گزینه نهایی نماینده سینمای ایران در اسکار 2019 معرفی شدند و گزینه نهایی در نشست بعدی بنیاد فارابی معرفی خواهد شد. مدتی پیش گرماگرم، بازار گمانه‌زنی درباره معرفی نمایندگان سینمای ایران در جایزه جهانی اسکار، در پاسخ به نظرسنجی یکی از سایت‌ها گفتم، فیلم «خوک» ساخته مانی حقیقی و «شعله‌ور» ساخته حمید نعمت‌الله، می‌توانند نماینده شایسته سینما ایران برای حضور در جایزه جهانی اسکار باشند و شانس این را هم خواهند داشت که دست‌کم نامزد دریافت جایزه در بخش یا بخش‌هایی هم شوند. این دو اثر سینمایی، زبانی جهانی دارند و از طرفی استانداردهای سینمای جهان خیلی نزدیک‌تر هستند و روایتی خلاق و جهانشمول دارند و مجموعه این مؤلفه‌ها و ویژگی‌ها فرصت بهتری را در اختیار سینمای ایران قرار می‌داد تا به نامزد شدن در بخش‌هایی یا حتی گرفتن جایزه امیدوار شویم. در حالی که بعید می‌دانم با فیلم‌های سه فیلم «بدون تاریخ، بدون امضاء» ساخته وحید جلیلوند، «تنگه ابو قریب» ساخته بهرام توکلی و «شماره 17 سهیلا» ساخته محمود غفاری چندان شانسی برای نامزد دریافت جایزه یا جایزه‌هایی شویم. فیلم «بدون تاریخ، بدون امضاء» با اینکه اثر خوب و خلاقانه‌ای است؛ اما موضوع آن برآمده از اخلاق نه چندان جهانشمول و به نوعی برآمده از مناسبات اجتماعی و اقتصادی ایران است و به آن معنا اثری جهانشمول نیست. این قسم مسائل و چالش‌های اخلاقی – اجتماعی برای اعضای آکادمی اسکار چندان جذابیت ندارد. تصمیم‌گیران و دست‌اندرکاران معرفی نماینده سینمای ایران به آکادمی اسکار متوجه نیستند، که اسکار جایزه‌ای برای «صنعت سینما» است و جایزه‌ای برای «هنر سینما» نیست. فیلم «بدون تاریخ، بدون امضاء» ساخته وحید جلیلوند از آن دست فیلم‌هایی است که در جشنواره‌هایی برای «هنر سینما» به خوبی دیده می‌شود و می‌تواند مورد اقبال هیأت ژوری و مخاطب‌ها قرار گیرد، کما این که تاکنون هم در جایزه‌های هنری متعددی در سینمای جهان مورد توجه قرار گرفته است؛ این فیلم اما در اسکار، چندان شانسی برای دیده شدن ندارد. عموما اعضای آکادمی اسکار و هیأت ژوری این رقابت هنری می‌پرسند، در صورتی که این فیلم بخواهد در امریکایی شمالی اکران شود، برای عموم مخاطب‌ها قابل فهم و جذاب هست یا خیر؟! آیا مردم از این اثر استقبال خواهند کرد؟! به اعتبار اینکه اثری جهانشمول نیست، مشکل بتوان گفت این فیلم در کشورهای دیگر با اقبال مخاطب‌ها روبه‌رو شود. دیگر فیلم معرفی شده، «تنگه ابوقریب» هم نمی‌تواند نماینده خوبی برای سینمای ما باشد، گذشته از اینکه بازتاب‌دهنده ارزش‌های سینمای ملی ایران نیست، به نوعی این اثر نسخه بدل آثار الیور استون و فیلم «غلاف تمام فلزی» استنلی کوبریک است. چه لزومی دارد اعضای آکادمی اسکار اثری را مورد توجه قرار دهند که سال‌ها پیش نسخه اصلی آن را کارگردانی مطرح ساخته‌است؟! فیلم «شماره 17 سهیلا» ساخته محمود غفاری را هم ندیدم و قضاوتی درباره آن ندارم. به اعتقاد من با این فیلم‌ها نه تنها شانس برگزیده شدن در این رقابت را نداریم حتی بعید می‌دانم در بخشی بتوانیم نامزد دریافت جایزه شویم. از یاد نبریم که نامزد شدن اثری در این رقابت مهم جهانی، نیز ارزشمند است و تا سال‌ها افتخار سینمای ایران این بود که فیلم «بچه‌های آسمان» ساخته مجید مجیدی نامزد دریافت جایزه شده بود.
مسئولیت صحت محتوای اخبار بر عهده خبرگزاری منبع و منتشر کننده آن است و خبروان صرفا این خبر را بازنشر داده است.
اخبار مشابه

خط های خبری

پربازدیدترین اخبار

مهمترین اخبار