۰۳:۲۵
منبع: پارسینه
دسته: فرهنگی
کد خبر: 18964356
علت خیانت کوفیان به امام حسین (ع) چه بود
علت خیانت کوفیان به امام حسین (ع) چه بود
توجه به تاریخ نشان می‌دهد که مردم کوفه از ابتدا اهل بی‌وفائی و سستی در بیعت نبوده‌اند، اما چه شد که در قیام عاشورا این چنین خیانت کردند.
به اشتراک بگذارید:
کوفه امید اهل البیت (ع) بود و امیرالمؤمنین (ع) در جنگ‌های خود از اهل کوفه کمک گرفتند؛ همین مردم کوفه بودند که در این میان متحمل مشکلات و رنج‌ها شدند و مجروحین و کشته‌های فراوان داشتند. مردم کوفه اکثریت قاطعشان، شیعه و طرفدار اهل البیت (ع) بودند، چنانچه می‌بینید وقت ورود اهل البیت (ع) به کوفه، شهر یکپارچه عزا و شیون بود، این‌ها دلهایشان همچنان طرفدار امام حسین (ع) بود! اما چه فایده، که دست‌ها و شمشیرهایشان بر علیه سیدالشهداء (ع) بود، اباعبدالله الحسین (علیه السلام) مردم را اینگونه معرفی می‌کند: مردم بنده دنیا هستند و دین لقلقه بر سر زبان ایشان است، آن‌ها اطراف دین و طرفدار دین هستند، تا وقتی که زندگی آن‌ها به خوبی اداره شود، اما وقتی دچار سختی شدند (دین با دنیا تضاد پیدا کرد) دیندارها کم می‌شوند. مردم کوفه بی‌دین نبودند، حتی دشمن امام حسین (ع) نیز نبودند، اما یاری به هر جهت و لاابالی بودند، برای گذرای زندگی حاضر بودند، امام حسین (ع) را بکشند و به عبیدالله کمک کنند. آری عیب مردم کوفه در این بود، که اول کار بسیار پرشور و با احساسات و با شعارهای گوناگون به میدان آمدند. اما وقتی پای عمل رسید و مشکلات انقلاب و استقامت در مقابل دشمنان را دیدند، نتوانستند استقامت کنند. مردم کوفه اول به حضرت امیر (ع) کمک دادند، اما پس از آنکه زحمات و مشکلات و مجروحین و کشته‌های بسیار در این راه دادند، عقب نشینی کردند؛ و بخاطر همین عقب نشینی بود که امیرالمؤ منین علیه السلام بارها از آن‌ها شکایت نمود، و بر آن‌ها نفرین کرد. در یکی از همین سخنرانی‌ها فرمود: ای عجب، به خدا سوگند، اتحاد این‌ها (معاویه و همراهان او) بر کار نادرست خود و تفرقه شما بر کار حق خودتان، دل را می‌میراند و غم و غصه به بار خواهد آورد، دل‌های شما زشت و دلهایتان غمین باد وقتی که مورد هدف قرار می‌گیرید و به شما حمله می‌کنند ولی شما اقدام نمی‌کنید، خدا عصیان می‌شود و شما راضی هستید، وقتی شما را در گرما فرمان کوچ می‌دهم، میگوئید هوا گرم است، مهلت بده تا گرما کم شود و در سرما می‌گوئید، مهلت بده، سرما برطرف شود، شما که از سرما و گرما گریزانید، بخدا که از شمشیر بیشتر فرار می‌کنید. ای نامردهائی که آثار مردانگی در شما نیست، ای کسانی که در عقل مانند اطفال و زن‌های در حجله هستید، دوست داشتم که شما را نمی‌دیدم و شما را نمی‌شناختم، همان شناختی که بخدا سوگند پشیمانی و اندوه به دنبال داشت، خدا شما را بکشد که دل مرا چرکین کردید و سینه‌ام را از خشم آکندید و در هر نفس پی در پی به من غم و غصه خوراندید. (1) و در خطبه دیگری می‌فرمود: ای مردمی که بدنهایشان با هم ولی خواسته‌هایشان مختلف است، سخنان (شعارهای) شما سنگ‌های سخت را نرم می‌کند ولی کار شما دشمنان را به طمع می‌اندازد، تا آنجا که می‌فرماید: شما را چه شده، دارویتان چیست؟ مداوای شما چیست؟ آن‌ها هم مردانی هستند مثل شما؟ (2) و سرانجام حضرتش مردم کوفه را نفرین نمود، و فرمود: بخدا قسم پسری از قبیله بنی ثقیف بر شما مسلط خواهد شد که از حق روی گردان است، سبزه شما را می‌خورد و پیه شما را آب می‌کند، بیاور ای اباوذحه آنچه داری، (نهج البلاغه)؛ و در جاهای دیگر: بعد از اینکه بسر ابن ارطاة از جانب معاویه، یمن را اشغال نمود حضرت در خطبه فرمود: بخدا نمی‌بینم مگر اینکه این گروه به‌زودی بر شما پیروز می‌شوند، این نه بخاطر حقانیت آنهاست بلکه بخاطر فرمانبرداری و استقامت آن‌ها و در مقابل معصیت شماست، به خاطر کمک دادن آن‌ها و رها کردن شماست، بخاطر آباد کردن آن‌ها شهرهای خودشان را و فاسد نمودن شما شهرهای خودتان است. به خدا سوگند ای اهل کوفه دوست داشتم شما را مثل ده دینار با یک دینار عوض کنم - ده تا از شماها بدهم و یکی از آن‌ها بگیرم؟! سپس دست‌های خویش را به آسمان بلند نموده عرضه داشت: خدایا من از این‌ها ملول و این‌ها هم از من ملول شدند، من از دست این‌ها ناراحت و این‌ها هم از من، بجای این‌ها بهتر از این را به من بده و به این‌ها بدتر از من نصیبت کن. خدایا تعجیل کن (در عقوبت ایشان) به وسیله جوان ثقفی آن مرد متکبر که سبزی این‌ها را بخورد؛ و میان این‌ها به حکم جاهلیت حکم کند و از نیکانشان نپذیرد و از گنه کارانشان نگذرد. (3) و این چنین بود که مردم عراق پس از امام حسین دیگر روز خوش ندیدند. پس از حضرت علی (ع)، معاویه بر سر کار آمد و کرد آنچه کرد، که قبلا اندکی از آن را در جنایات معاویه بر شیعیان ذکر کردیم، و همین طور مصیبت آن‌ها ادامه داشت و در کمال ذلت به سر بردند تا در زمان حجاج ابن یوسف ثقفی که جنایتکار تاریخ اسلام به شمار می‌آید، شعبی گوید: اگر هر امتی خبیث و فاسق خود را بیاورد و ما حجاج را بیاوریم، ما بر همه غلبه خواهیم کرد. (4) این جنایتکار که حرمتی برای اسلام و مسلمین باقی نگذارد بیست سال بر عراق حکومت کرد و تا توانست از شیعیان کشت و شکنجه نمود و به زندان افکند، که فجایع اعمال او در تاریخ مذکور است، و بسیاری او را کافر می‌دانند، همو که گفته‌اند یکصد و بیست هزار نفر را با شکنجه کشت و وقتی مرد هشتاد هزار نفر در زندان محبوس بودند که سی هزار نفر از آن‌ها زنان بودند. (5) ناشکری و ناسپاسی و بی توجهی به دین و نقشه‌های دشمنان دین، و رها کردن دین در مقابل دشمنان، سرنوشتی سخت و عذابی دردناک در پی دارد و مردم کوفه امروز عبرت ما می‌باشند. (6) منابع: 1- نهج البلاغه خطبه 27، 2 نهج البلاغه خطبه 19، 3-تتمة المنتهی ص. 68، 4- همان مآخذ. 5-الغدیر ج. 10 ص. 54، 6-اسرار عاشورا، محمد نجفی منبع: ایکنا
مسئولیت صحت محتوای اخبار بر عهده خبرگزاری منبع و منتشر کننده آن است و خبروان صرفا این خبر را بازنشر داده است.
اخبار مشابه

خط های خبری

پربازدیدترین اخبار

مهمترین اخبار