۱۰:۱۱
منبع: ایرنا
دسته: فرهنگی
کد خبر: 19069103
عاشورای حسینی فرهنگی برخاسته از متن و آموزه‌های اسلام
عاشورای حسینی فرهنگی برخاسته از متن و آموزه‌های اسلام
تهران- ایرنا- حماسه عاشورا یک مکتب فکری و فرهنگی برخاسته از متن و آموزه‌های اسلام ناب به شمار می‌رود که تاریخ را دستخوش دگرگونی‌های فراوانی کرده است، این قیام نمونه‌ای بزرگ برای دعوت به امر به معروف و نهی از منکرو ایستادگی در ظلم محسوب می‌شود که پس از گذر سده‌ها از وقوع آن همچنان زنده و ماندگار است.
به اشتراک بگذارید:
به گزارش گروه اطلاع رسانی ایرنا؛ «پیام عاشورا تداوم حیات شیعه، شهریار چهره درخشان و برجسته شعر و ادب فارسی و صعود قهرمانانه پرسپولیس به لیگ قهرمانان آسیا» از جمله مهمترین موضوعات اجتماعی و فرهنگی محسوب می‌شود که در مطبوعات امروز (سه شنبه) برجسته شده است. ** پیام عاشورا تداوم حیات شیعهعاشورا رخدادی بزرگ در تاریخ اسلام به شمار می‌رود که نقشی اثرگذار در استحکام اندیشه‌ها و باورهای دینی داشت. امام حسین (ع) برای تحقق اسلام راستین و حفظ ارزش‌ها و معارف آن و همچنین برملا ساختن ظلم و فساد حکومت وقت به مبارزه با یزید و سپاهیانش پرداخت و بنابر رسالت الهی خویش گام در مسیری پرخطر نهاد و با قیام و شهادت مشعل فروزان هدایت را برای اهل یقین برافروخت. روزنامه «ایران» با درج یادداشتی با عنوان «عاشورا، قابلیتی بی بدیل برای روایتگری» می‌نویسد: هر ملتی بنا بر ویژگی‌های فرهنگی و هنری خود، در راستای مانایی و انتقال وقایع مهمش، از رسانه‌های مختلف سود می‌برد؛ و ما هم ساکت نبوده‌ایم در طول تاریخ. عاشورا روایتگری را در ما زنده کرده است. روایت داشته‌ایم، مانند گوسان‌ها، نقالان کهن؛ ولی عاشورا خون تازه‌ای به روایتگری ما افزوده است. به خاطر خیل مخاطبی که ماه محرم با خود هر ساله می‌آورد. شاید این خاصیت خون مظلوم باشد. شهر و روستایی نیست که علم و بیرق سیاه بر کوی و برزنش برپا نکند. زن و کودکی نیست که بر بالای تپه‌ای به تماشای خیمه‌های گر گرفته ننشیند. پس این ما نیستیم که عاشورا را زنده نگاه داشتیم. برای زنده نگاه داشتن این واقعه مهم، سال‌هاست روایتگری می‌کنیم. شعر، نمایش (تعزیه، نقالی) نقاشی (شمایل‌نگاری، نگارگری و …) موسیقی … از همه سود برده‌ایم. در ادامه این یادداشت که به قلم مجید قیصری داستان نویس نگاشته شد، می‌خوانیم: شعر، نمایش (تعزیه، نقالی) نقاشی (شمایل‌نگاری، نگارگری و …) موسیقی … از همه سود برده‌ایم. ولی جای داستان به معنای مدرن آن در میان روایت‌های ما به‌شدت خالی است. رمان در اینجا مصداق دیالوگ است. گفت‌وگویی دوطرفه؛ نه خطبه وخطابه؛ نه جدال با مدعی و خصم. یکی از کارکردهای اصلی روایت سنتی ما ذکرست؛ یادآوری که بیش از همه مورد اقبال ما؛ یعنی فرهنگ شفاهی ماست. روضه، نقالی، تعزیه نمونه‌های این ذکرند. روضه سربسته، فقط اشاره می‌کند و می‌گذرد از واقعه. ساخت و پرداخت چگونگی واقعه در ذهن و خیال شنونده است. روضه مکشوف که هیچ لطف ندارد. جزء به جزء واقعه‌ای را که سال‌های سال زیسته‌ای با آب و تاب برایت بازگو کند، چه لطفی دارد! داستان مدرن دیالوگ برقرار می‌کند، جاهای خالی را پر می‌کند، به ذهن و زبان دیگری سرک می‌کشد. مجال تفکر و گفت‌وگو می‌دهد؛ صدای اولیا که هیچ، صدای اشقیا را هم بلند می‌کند. مجال سخن به او می‌دهد. از آن بیشتر به صدای طرف مقابل حق می‌دهد که زبان باز کرده، روایت خودش را بگوید. ضد کلیشه است؛ چه در زبان؛ چه در شکل روایت. خلأیی که هنوز به آن نپرداختیم و حفره‌اش می‌تواند خواننده‌های خاموش این نسل گریزان از منبر و مسجد را به خود جذب کند. قابلیتی که سال‌هاست مانند بسیاری از فرصت‌ها از دست داده‌ایم. روزنامه «آرمان» در یادداشتی با عنوان «آنچه امام حسین (ع) به بشر آموخت» که به قلم حجت الاسلام سیدرضا اکرمی نگاشته شد، آورده است: در آستانه تاسوعا و عاشورای حسینی (ع) باید 3 نکته را برای جامعه و مردم یادآوری کنیم، یک اینکه امام حسین (ع) به ما آموخت که در هنگام جنگ و دفاع مقابله با دشمن، باید در میدان حاضر باشیم و از موجودیت اسلام، قرآن و اهل بیت (ع) دفاع کنیم و همچنین در موقعیت کنونی از انقلاب اسلامی نیز دفاع نماییم. دوم اینکه در خارج از میدان هم باید رفتار، کردار و گفتار امام حسین (ع) را تبلیغ کنیم. سیدالشهداء همگان را به آزادگی، غیرت، اخلاق، محبت، تولّی و تبرّا سفارش می‌کند، بنابراین باید چنین منشی را تا حد امکان نباف کرد. نکته سوم این است که اگر اشخاصی از مسیر اخلاق، انسانیت، ولایت‌مداری، حق‌مداری و اخلاق‌مداری خارج شوند، یا زمان را نمی‌شناسند، یا دشمن را نمی‌شناسند و یا از آگاهی و نگاه مردم اطلاعی ندارند. واقعیت این است که مردم ما به اشخاص فحاش و هتاک که فاقد منطق هستند و هر عیب و ایرادی را علم کرده و در تریبون‌ها مطرح می‌کنند و مکررا این الفاظ را بازگو می‌کنند، اهمیتی نمی‌دهند. در ادامه این یادداشت می‌خوانیم: مشخص است که چنین افرادی نه زمان شناس هستند و نه مردم شناس. این‌ها هیچ دلسوزی برای مردم ندارد و نان خود را در دعوا و عیب جویی و توهین به اشخاص می‌دانند. حال اگر این افراد واعظ یا مداح، نویسنده یا طراح باشند که با بی‌مایگی و بی‌اخلاقی به دنبال کج‌راهه و رفتار زشت می‌روند جایگاه شان نزد مردم تنزل خواهد یافت. اما باید در مقابل چنین افرادی گاهی بزرگوارانه از کنار چنین فحاشی‌هایی بگذریم. گاهی نیز موضع گرفته و اعلام شود که منطق اسلام توهین کردن و عیب جویی نبوده و چنین رفتاری از مردانگی و شهامت و عزتمندی دور است. انسان وقتی عیب کسی را می‌بیند باید دلسوزانه و خیرخواهانه، همراه با نصیحت بیان کند تا رفع عیب و اشکال شود. بنابراین می‌توان شاهد بود که عیب‌جویی، عیب‌جویی می‌آورد، فحاشی هم هتاکی و ناسزا به همراه خود می‌آورد و هر کسی به این مسائل دامن بزند، خدمت نکرده که هیچ، بلکه به جامعه نیز خیانت کرده است، اگرچه چنین نظر، هدف و نیتی نداشته باشد. اما مردم در قبال چنین هتاکانی باید اهل تشخیص بوده و متوجه باشند که ناسزا و حرف خوب چیست؟ عیب‌جویی و انتقاد چیست؟ باید این موارد را تشخیص داد و بر این اساس مطلب را به سایرین تفهیم کنند و آگاه سازی نمایند. روزنامه «اعتماد» در یادداشتی با عنوان «عاشورا در تاریخ» می‌خوانیم: مسلمانان از اواخر قرن اول هجری می‌آموزند کتابچه هایی تحت عنوان «جزء» که شامل احادیث می‌شود تهیه کنند. در قرن دوم این کتابچه‌ها بزرگ‌تر شدند و علاوه بر احادیث، رویدادهای تاریخی نیز به همین طریق جمع آوری می‌شدند. اسکلت تاریخ صدر اسلام که در قالب همین کتابچه‌ها گذاشته شده است، توسط تابعین دوم و سوم بنا شد. هر یک از این افراد تاریخ را براساس تعلقات فرهنگی و جغرافیایی خود روایتی کرده‌اند. زمانی که شما کتابی از ابن اسحاق که در سال 150 قمری تهیه و تنظیم شده است می‌خوانید، هر بخش از آن با سبک متفاوتی نگارش شده است و نشان می‌دهد هر بخش توسط چه کسی و با چه پیشینه تاریخی و خانوادگی‌ای روایت شده است. مثلا بخش زیادی از اخبار و اطلاعات نبوی توسط خانواده عایشه که به زبیر نزدیک بودند، روایت شده است که آنها ابوبکر و عمر را تقدیس می‌کردند اما با بنی امیه و علویان رابطه خوبی نداشتند. در ادامه این یادداشت که به قلم رسول جعفریان نگاشته شد، آورده است: روایت ابومخنف از عاشورا از روایت‌های تاریخی از صدر اسلام است. اینکه چه کسی کتاب را نگارش کرده اهمیت چندانی ندارد، اینکه راوی آن اخبار کیست، نشان‌دهنده جهت‌گیری کتاب نسبت به آن واقعه است. به همین طریق زمانی که در متنی به تاریخ طبری ارجاع داده می‌شود، ارجاع چندان اهمیت ندارد؛ آنچه اهمیت دارد این است که تاریخ طبری آن را از کدام راوی نقل کرده است. بنابراین تاریخ طبری ملغمه‌ای از روایات مختلف است. یکی از اولین تقریرها از حوادث عاشورا توسط حصین بن عبدالرحمان از عاشورا است. این فرد سنی مذهب، اما دوستدار اهل بیت است که 70 سال بعد از عاشورا درگذشته و نکات متفاوتی با روایت‌های رایج در عصر ما بیان می‌کند. یک راوی معمولا یک مورخ و علاقه‌مند به تاریخ اسلام است، اما ما عمدتا این شخص را تنها یک محدث می‌دانیم. ** شهریار چهره درخشان و برجسته شعر و ادب فارسیسید محمدحسین بهجت تبریزی متخلص به شهریار یکی از سرمایه‌های ارزشمند به شمار می‌رود. وی به عنوان شاعری ملی و وطنی شناخته می‌شود که توانست پایه اصلی زبان و ادبیات ترکی و فارسی را با یکدیگر پیوند دهد و به همین دلیل شان و منزلتی مثال زدنی در میان ایرانیان دارد. سالروز درگذشت شهریار به پاس گرامیداشت یاد و خاطره این شاعر گرانقدر و تحکیم دوستی میان اقوام و قشرهای مختلف جامعه در تقویم رسمی کشور به نام «روز شعر و ادب فارسی» نامگذاری شده است. روزنامه «ایران» با درج یادداشتی با عنوان «ضرورت صیانت از گنجینه باشکوه زبان و ادب پارسی» که به قلم فاطمه ذوالقدر عضو کمیسیون فرهنگی مجلس نگاشته شد، آورده است: هویت ایرانی عجین با اندیشه، ادبیات و هنر است؛ شعر و ادب فارسی میراثی گرانبها و گنجینه‌ای ارزشمند، به جا مانده از نیاکان ما و آیینه هویت راستین سرزمین ماست. در این روز و در تمامی روزهای سال، شعر و ادب فارسی را که از عوامل اصلی وحدت ملّی اقوام ایرانی، با زبان‌های مختلف و سبب‌ساز همدلی و همزبانی ما با پارسی‌گویان آن سوی مرزهاست، ارج می‌نهیم. سخنوران زبان و ادب فارسی در طول قرن‌ها گاه با بیان بیداد و ظلم زمان، گاه با بیان پیام‌های انسانی و معنویت برآمده از اسلام و ارزش‌های والای انسانی درصدد هوشیاری و بیداری و آگاهی مردم با کلامی دلنشین و ماندگار بودند. امروز بسیاری از ابیات به شکل ضرب المثل و به‌عنوان ابزاری کارآمد که بر مبنای تجربه و رنج تاریخ بوده در کلام و بیان ما به کار گرفته می‌شود تا با پندپذیری از تاریخ از تکرار اشتباهات بگریزیم. در ادامه این یادداشت می‌خوانیم: اما زمانی این پندآموزی و تجربه اندوزی از بستر زبان و ادبیات فارسی و تاریخچه آن، در جامعه و بخصوص در میان نسل جوان کارگر می‌افتد که فرهنگ صحیح مطالعه در خانواده‌ها و در میان کودکان و نوجوانان ما نهادینه گردد در غیر این صورت ما ثمری از این گنجینه‌های گرانبهای ادبی نخواهیم برد و بر مدار تکرار خطا و آزمون حرکت خواهیم کرد. این مسیر نه تنها ما را از هویت و فرهنگ ناب ایرانی که داشته‌ایم دور خواهد ساخت بلکه در سطح بین الملل و در تعامل با سایر کشورها نیز قادر نخواهیم بودیم هویت اصیل ایرانی و جایگاه زبان فارسی را غنا بخشیم که در این خصوص نقش رایزنان فرهنگی در سایر کشورها را نباید فراموش کرد. رایزنان فرهنگی باید از ظرفیت‌های فرهنگی موجود در کنسولگری‌ها حداکثر استفاده را برای معرفی زبان و ادبیات فارسی ببرند. روزنامه «وطن امروز» در گزارشی با عنوان «از شعرش شاعرتر است» می‌نویسد: امروز 30 سال از روز درگذشت «شاعری که از شعرش شاعرتر است»، می‌گذرد و سالروز درگذشت این شاعر در تقویم به عنوان روز ملی شعر و ادب پارسی نام نهاده شده است. همواره طی این سال‌ها این نامگذاری در تقویم مورد اعتراض بوده اما به نظر می‌رسد این اعتراض‌ها ریشه در نشناختن دارد، زیرا وقتی خاطرات شاعران برجسته معاصر را می‌بینیم متوجه می‌شویم که آنها نیز به جایگاه رفیع شعر و شاعری شهریار اشاره کرده‌اند؛ شاعری که اغلب از او تصویر شعرخوانی‌اش به زبان آذری را دیده‌ایم و فکر می‌کنیم او شاعر آذری‌زبان است، در صورتی که غزل‌های شهریار از برجسته‌ترین غزل‌های فارسی دوران خودش است. هوشنگ ابتهاج که رفاقتی دیرینه با شهریار داشته در خاطراتش که در کتاب «پیر پرنیان‌اندیش» منتشر شده است، در صفحات بسیاری از شهریار به بزرگی یاد می‌کند؛ یادکردی همراه با احساسات لطیف شاعرانه و اعتراف به جایگاه شعر و شاعری شهریاری که نشان از بزرگی محمدحسین بهجت‌تبریزی دارد. در ادامه این گزارش آمده است: «باور کنید تنها کسی که من با او آشنا شدم و دیدم که از شعرش هزار بار شاعرتر است، شهریار است» . این سخن نشان می‌دهد شهریار شاعری است که مقام و موقعیت شعری‌اش به خوبی درک نشده و در سایه کم‌کاری اهل ادب و البته پرداخت ناشیانه به چهره‌ای ملی آن هم در رسانه‌ای مانند تلویزیون، تصوری که در ذهن مخاطب نقش بسته دارای اعوجاج است. روز درگذشت شهریار شعر فارسی بستر حرف و حدیث‌های بسیاری میان اهل ادب بود، بویژه آنهایی که این انتخاب را یک انتخاب سیاسی می‌دانستند. این منازعات سبب شد که بخواهم بهتر شهریار را بشناسم. همان روزها از طریق دوستی مجموعه 24 قطعه صدا به دستم رسید که شهریار در آن هم آواز می‌خواند و هم خاطره تعریف می‌کند و از کودکی و بزرگسالی و مسیر شاعر شدنش سخن می‌گوید. شنونده این قطعات بی‌شک حیرت می‌کند وقتی می‌شنود شهریار می‌گوید «آن روزها فرانسه می‌آموختم و اشعار شاتوبریان را می‌خواندم»، و این مجموعه کم‌نظیر، گنجینه‌ای است که جایگاه شهریار را بیشتر نمایان می‌کند. روزنامه «اعتماد» در یادداشتی با عنوان «شهریار شعر معاصر ایران» که به قلم علی اصغر شعردوست نگاشته شد، می‌خوانیم: ششصد سال از روزگار آن بزرگ آموزگار عالم رندی گذشته است، اما هر دلداده‌ای که از میخانه معرفت او قطره‌ای چشیده باشد، بر همان شیوه است که بود. پیر دریادل ما، سلطان غزل پارسی از توتیای مکتب حافظ سرمه به دیده کشیده و جان آسمانی خویش را به جانی پیوند زده که نام ماندگار او بر صفحه هستی جاودانی ماندگار است. تا زمانی که آدمی کلمه را حرمت می‌نهد و به شعر عشق می‌ورزد، نام استاد محمدحسین شهریار به برگ برگ ادب ایران‌زمین جاودانه خواهد ماند. مردی که در کشاکش روزگار پرآشوب خود چنان شاهد صادق ایستاد و یکی از پرتلاطم‌ترین ادوار حیات ایران‌زمین را نظاره کرد. و در حوادث آذربایجان روزگار مشروطه‌خواهی مردم این آب و خاک با ستایشگران بزرگ آزادی دوستی داشت. در ادامه این یادداشت آمده است: این معمار زبان فارسی و آفتاب عالم تاب عالم اشراق که ادب امروزی ایران مدیون و مرهون کوشش‌های عاشقانه و دلباختگی‌های پاکباز اوست، آخرین سلطان ملک می‌فروشان ادب ایران‌زمین در سرزمین آذربایجان بود. شگفتی کار او در این بود که با وجودی که پارسی زبان مادری‌اش نبود، آنچنان با این زبان آسمانی خود خوگر شد که به درستی در زمره معماران آن درآمد. زبانی که دل‌های همه آحاد اجتماعی را تسخیر کرد، از مرثیه خوانان و مناقب‌گویان تا عاشقان دلسوخته و پیران پندآموز و … از روستایی ساده دل آذربایجان تا استاد ادب خراسان هر یک به فراخور توش و توان درک و درد خویش از این دریای جوشان عشق و دلدادگی بهره‌ای گرفته‌اند و همه به استادی و همدلی او معترفند. شاید ازاین حیث او قابل مقایسه با اقبال باشد، مردی که جان فرهنگ ایرانی را درقالب کلمه ریخت و معماری ذهن و فکر جامعه مسلمانان شبه‌قاره را به عهده گرفت و حاصل مجاهدت او پدید آمدن عرصه تازه برای مسلمانان. ** صعود قهرمانانه پرسپولیس به لیگ قهرمانان آسیاتیم پرسپولیس تهران توانست در بازی مرحله برگشت مسابقات لیگ قهرمانان آسیا با نتیجه 3-1 الدحیل قدرتمند را شکست دهد و برای دومین بار پیاپی به نیمه نهایی مسابقات لیگ قهرمانان آسیا صعود کند. روزنامه «آرمان» در گزارشی با عنوان «شاهکار قرمزها درآزادی» نوشت: بعد از شکست یک بر صفر قرمزها در نیمه اول شاید کمتر کسی باور داشت شاگردان برانکو می‌توانند اینگونه برگردند اما سربازان جسور برانکو نشان دادند فوتبال 90 دقیقه است. آنها اگرچه تعدادشان خیلی کم بود، خیلی ارزان‌تر بودند و دست‌های برانکو برای تعویض هم خالی بود اما سید جلال و گروهش با حمایت 80 هزار عاشق روی سکوها، بزرگترین بازگشت تاریخ‌شان در آسیا را رقم زدند و سزاوارانه به جمع 4 تیم نهایی رسیدند و یک ملت به بازی ستایش آمیز شاگردان برانکو افتخار کردند. تیم‌های پرسپولیس و استقلال در دور برگشت مرحله یک چهارم نهایی لیگ قهرمانان آسیا روز گذشته به مصاف حریفان خود رفتند. شاگردان برانکو موفق شدند با برتری 3 بر یک مقابل الدحیل قطر راهی مرحله نیمه نهایی این رقابت‌ها شود. تیم استقلال اما مقابل السد تن به شکست داد تا از گردونه رقابت‌ها حذف شود. در ادامه این گزارش آمده است: گادوین منشا ستاره پرسپولیس در دیدار مقابل دحیل در گفت‌وگو با یک شبکه قطری اعلام کرد که رمز پیروزی سرخ‌ها حرف‌های مربی بین دو نیمه بوده است. در نیمه اول اصلا خوب نبودیم. تمرکز نداشتیم و باخت این نیمه به نظر من طبیعی بود. بین دو نیمه مربی با ما صحبت کرد، پرشور، قاطع و قدرتمند. با روحیه به زمین آمدیم و توانستیم گل بزنیم. وی درباره اینکه برانکو در بین دو نیمه چه به بازیکنان گفته بود؟ سرمربی غیر از تغییر شیوه، به ما گفت همه انرژی‌تان را در نیمه دوم خرج کنید. من وقتی سکوها را می‌دیدم پیش خودم فکر می‌کردم که نباید این جمعیت را ناراحت به خانه فرستاد پس همه تلاشم را کردم مثل همه بچه‌ها و خوشحالم که این برد بزرگ به دست آمد. شاید اختلافاتی بین من و باشگاه باشد اما من تمام انرژیم را برای تیم می‌گذارم البته همه تیم ما به همین شکل هستند و به همین دلیل بعد از سوت پایان هیچ قطره‌ای انرژی در تن مان باقی نمانده بود. روزنامه «اعتماد» با انتخاب گزارشی با عنوان «به پرسپولیس با عشق» نوشت: برانکو، بازیکنان، تماشاچیان و میلیون‌ها هوادار سرخ که عمیق‌ترین احساسات‌شان را به سمت تیم محبوب‌شان روانه داشته بودند را باید برنده این دیدار سخت دانست. مسابقه‌ای که شاید کمتر کسی در ابتدا شانسی برای پرسپولیس قائل بود. وقتی پرسپولیس بازی رفت را با یک گل باخت، این شانس کمتر شد و وقتی در ورزشگاه آزادی از حریف عقب افتاد به سمت صفر میل کرد. اما اراده پرسپولیس بر این بود که از این بازی سربلند خارج شود. تیمی که از پنجره نقل و انتقالات محروم بود، با نیمکتی خالی، اما با قلبی سرشار از شجاعت و باور به توانستن، حریف خودش را به زانو درآورد. کامبک بازیکنان پرسپولیس یک پیروزی عمیقا دراماتیک را رقم زد. درست مثل قصه‌ها. قصه‌ای که تا اوج تباهی قهرمانان داستان هم پیش رفت، اما مقدر بود که با یک پایان خوش به اتمام برسد. در ادامه این گزارش می‌خوانیم: پرسپولیس با این برد راهی نیمه‌نهایی آسیا شد. شاید تلخ‌ترین اتفاقی که در پایان بازی رخ داد اخراج عجیب برانکو توسط ایرماتوف بود. دقیقه 95 بازی برانکو در اعتراض به اینکه داور سوت پایان بازی را نمی‌زند، توپ را به زمین کوبید و توسط داور اخراج شد. این جزو معدود دفعاتی بود که می‌دیدیم سرمربی همیشه خونسرد پرسپولیس از کوره درمی‌رود. به این ترتیب پرسپولیس در بازی نیمه‌نهایی از داشتن برانکو روی نیمکت محروم است. ضمن اینکه علاوه بر پروفسور، کمال کامیابی‌نیا نیز با دریافت کارت زرد در نیمه اول، از بازی بعدی محروم شد. اما سیامک نعمتی که بازی با الدوحیل را از دست داده بود، می‌تواند تیمش را که حسابی از لحاظ تعداد مهره در مضیقه است همراهی کند. روزنامه «ابتکار» با انتخاب گزارشی با عنوان «غول آسیا قرمز می‌پوشد» نوشت: نماینده ایران عصر دیروز در دور برگشت از مرحله یک چهارم نهایی لیگ قهرمانان آسیا به مصاف الدحیل قطر رفت و در حالی که نیمه نخست را یک بر صفر باخته بود، در نیمه دوم با نمایشی فراموش نشدنی به برتری سه بر یک دست یافت. بازیکنان نماینده ایران با این گل و روحیه‌ای که به دست آوردند، برای رسیدن به گل‌های بعدی، تلاش زیادی از خود نشان دادند. در دقیقه 67 «حسین ماهینی» که عملکرد خوبی نداشت، به دلیل مصدومیت جای خود را به «شایان مصلح» داد. در ادامه این گزارش آمده است: اشتیاق پرسپولیس در دقیقه 75 به گل دوم تبدیل شد و حرکت عالی «علی علیپور» و ارسال او به دهانه دروازه موجب شد تا مدافع الدحیل دروازه تیم خودی را باز کند و پرسپولیس دو بر یک از میهمان پیش افتاد. در دقیقه 78 «گادوین منشا» با توان بالای بدنی خود و حرکتی تماشایی مدافع و دروازه بان نماینده قطر را از پیش روی برداشت و گل سوم پرسپولیس را به ثمر رساند. پژوهش**9117**9131
مسئولیت صحت محتوای اخبار بر عهده خبرگزاری منبع و منتشر کننده آن است و خبروان صرفا این خبر را بازنشر داده است.
اخبار مشابه

خط های خبری

پربازدیدترین اخبار

مهمترین اخبار